Açıkçası okuyup geçebileceğim bir kitap değildi.
Çünkü üzerinde tefekkür edebileceğim,
zaman zaman kendime kızdığım,
‘bunu düşünmeseydin/söylemeseydin!’ diyebileceğim çok fazla rivayet geçti.
İnsan çabuk unutuyor, çok fazla nankörlük ediyor..
Tevbe istiğfar edelim,edelim ki yarın kıyamet günü sunabileceğimiz bir şey olsun.
”Allah'ım! Öfkenden rızana; cezandan affına sığınırım. Senden yine sana sığınırım. Sana övgüyü saymakla bitiremem. Sen kendini nasıl övdüysen öylesin."
(Müslim)
Sâlim b. Abdillah (radiyallahu anh) rivayet ediyor: Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'ın dualarından biri şuydu:
"Allah'ım ! Dişler (kor) ateş, gözyaşlar kan olmadan ônce ağlayan, çokça göz yaşı döken, senin haşyetinle şifa bulan gözler ile beni rızıklandır."
Yalnız imanı yeni öğrenmiş kişilere önermiyorum.
Çünkü bu kitap fırkalardan bahsediyor.
Önce Akidesini bildiğiniz hocalar'dan ders alın,(ki onlarda azınlıkta!)
Ondan sonra bu kitabı okuyabilirsiniz.