"Yüzlercesi bir araya toplanmış bu solgun yüzlü, ürkek bakışlı yetimleri ilk kez gördüğümde, -insanüstü bir gayret gösterdiğim halde- onların ne kadar büyük bir felaket yaşadıklarını kavrayamadım ve bugün hala kavrayabilmiş degilim. Kimi ayrıntılar, özel görüntüler, kuşkusuz aklıma geliyor; ne var ki, bu çocuklardan her birinin temsil ettiği o kanlı ve sonsuz tarihin toplamını hesaplamayı başaramıyorum. Uzunca bir süre her biriyle tek tek ilgilenmeye gücüm yetmedi. Tek algıladığım şey, daha henüz çocuksu, daha henüz şaşkın, ne olup bittiğini henüz anlayamamış bu bakışların ifade ettiği trajik, mahcup, kararsız, tanımsız haykırıştı. Bu kan banyosu, akıtılmış kanlarla çoğalan bu kan seli, delirtilmiş, ateş ile bıçak arasına sıkıştırılmış bir insanlığın yaşadığı bu umutsuzluk; bütün bunlar hayal gücümü aşıyordu ve sanıyorum kim olursa olsun herkes için böyleydi bu."