Cevap vermeyecek misin?"
"Neye?" diyerek onu püskürtmeye çalıştım, soğuk ve ıslak avucunu yanağıma bastırması kalbimin bedenime bağlı olan tüm kabloları koparıyordu.
"Aptalı oynama," dedi, kaşlarının ortasında küçük bir yarık oluştu çenesindeki dikiş izi dişlerini sıktığı için midir bilinmez tıpkı içeri çöken yanakları gibi iyice dibe çökerek belirginleşmişti.
"Aile konularını kimseyle konuşmam," dedim, ardından ekledim. "Ailemle bile."
"Ben ailen değilim," dedi, eli büyük bir ağırlıkla.
Sayfa 209 - Dokuz yayınları Gülçehre ve Evren·Kitabı okudu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
1 Milyoncu: Birbirlerine ne kadar değer verdiklerini göster. O zaman anlayacaklar.
1 Milyoncu: Bakim mi sana?
"Allah'ım ya. Şu hâlde bile beni güldürüyorsun ya. Salak," dedim burnumu çekerek. Ona gösterecek güzel bir şeyim yoktu çünkü yüzüm gözüm ağlamaktan şişmişti. Ben de kalpli filtreyi kullanarak ağlamaktan şişmiş ve kızarmış tek gözümü çekerek ona attım.
1 Milyoncu: Benim prensesime kim kıydı!
️
Sayfa 92 - Ephesus karakter nazlı ve Bilinmeyen çocuk 1 Milyoncu·Kitabı okudu
Vazgeç, Nurşan," dedi arkamdan acılar içinde. "Bak, mahvolduk işte." Nehrin sesini duyuyordum. "Nurşan, gitme." Nehrin kalp atışlarını duyuyordum. "Nurşan, gitme." Nehrin soğukluğunu hissediyordum. "Nurşan!" Sesi artık binlerce yıl uzaktan geliyordu. "Nurşan, ben sana.. Gitme."