Sık sık yanıma gelir, elimden çekiştirip sorardı: "Baba, bir masanın dört köşesi vardır. Peki, bir köşesini kesersek kaç köşesi kalır?"
Fengxia'nın bunu nereden öğrendiğini bilmiyordum, fakat üç köşesi kalır diye yanıtladığımda ağzı kulaklarına varıncaya kadar güldü ve *Yanlış! Beş köşesi kalır," dedi.
Onu duyunca ben de gülmek istedim ama gülemedim. Dört kişilik gerçek ailemizi düşündüm. Karnındaki bebeği saymazsak. Jiazhen bizi bırakıp gidince masanın bir köşesi kesilmişti "Annen eve dönünceye kadar bekle, o zaman beş köşesi olacak." dedim Fengxia'ya.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Jiazhen, bu seferki tatlı bir ayrılık, gülümsemelisin." Fengxia şehre taşınırken sanki ruhlarımızı da yanında götürmüştü..
İkimiz de Fengxia'dan önce ölecektik ve bizi Fengxia gömecekti. Eğer böyle devam ederse, öldüğünde onu gömecek kimse olmayacaktı.
Değeri vaktinde bilseniz şaşarım zaten
"Fengxia buradayken eve girip çıktıkça fark etmiyorduk ama gittiği anda yokluğu çok belli olmaya başladı."
Onunla ilgili nefret dolu anıları vardı.
