GİRAY DEMİRKOL
@fenriirrr
Göbeğini henüz tamamlamamış olan kişi diğerlerinden daha yukarıda duramaz.
Ufkumu genişletmeye ya da üzüntü ve acılarımdan kurtulmaya çabalarken ne denli kendimsem, zincirlerimden boşanıp utanca batarken de o ölçüde kendimdim.
Cehennem, o kısacık anda geriye bakıp hayat denen mucizeye anlam katma fırsatını kaçırmış olduğumuzu anlamakmış. Cennet ise o an " Hatalarım oldu, fakat hiç korkaklık etmedim. Hayatımı yaşadım, ne yapmam gerekiyorsa yaptım," diyebilmekmiş
Sayfa 31
Rutin, mutsuzluğun bir başka ismi. Mutsuzum, öyleyse varım, diyorsun. Başka insanlar da varlıklarını dertleriyle tarif eder, hiç durmadan, saplantılı bir şekilde çocukları, eşleri, okulları, işleri, dostlarıyla olan sorularını anlatırlar. Bir an olsun durup, ben varım, diye düşünmezler. Olmuş ya da olacak olanların ürünüyüm, ama sonuçta varım. Bir kabahat işlediysem düzeltirim, en azından özür dilerim. Doğru bir şey yaptıysam, bu da mutluluğuma mutluluk katarak bugünle bağımlı kuvvetlendirir.
Sayfa 21
Millette toplanmış iyi bir şey var mı yok mu? Ya da toplanıyor mu? Milletin aklı, milletin iradesi, milletin vicdanı yükselme gösteriyor mu, yoksa yozlaşıp zehirleniyor mu? Bayağı ve sefil bir hayat içinde yok olup gidiyor mu?
Burada her birimizin hayatının özelliği ve çalışma şeklimiz ele alınıyor. Biz kendi ülkemizde ne yapıyoruz? Milletimizin geleceğinde nasıl bir rol oynuyoruz?
Bütün bu meseleleri ciddiyetle düşününüz!.. Böcekler gibi, önemsiz, kişisel uğraşlarınızın ve dertlerinizin batağı içinde kıvranmayınız. Bunun yerine devletin temellerinin yenilenmesini ve toplumun bundan sonra alacağı eğitimin yöntemini düşününüz.