Ama hepsinden öte, gece olduğunda bir insanın sevdiğiyle koyun koyuna uyumasının tek kişilik bütün uykulardan daha huzurlu olduğunu gördüm, tattım. Bir kadının çıplaklığının en güzel giysilerden daha albenili, daha vurucu, daha yakıcı olduğunu öğrendim. Selma'nın bir "Rafet" deyişiyle dünyanın en kuvvetli erkeği gibi hissettim. Hayatımın en güzel günleri onunla geçenlerdi, en güzel günlerin başıysa onunla evlendiğim gündü.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İçi içine sığamayan bir İskeçeli ne yapar biliyor musun? Dans eder. O akşam alnımdan ter akana kadar tabak kırıp dans ettim. Selma oturduğu yerden alkış tuttu bana. Gömleğimin kollarını o kıvırdı, yerime oturduğumda alnımı o sildi. Bin ısrarla ona da tabak kırdırmaya çalıştım, denedi ama asla o kuvvetle vuramadı tabaklara. Güldüğümüzle kaldık. İncitmek-ten imtina ederdi, tabakları bile.
Eylüldü tavernaya ilk gelişiniz. Sonra kaç zaman yolunu gözledim bilmiyorsun."
Başını iki yana salladı. "O zaman fark etmişsin beni. Yoksa Ağustos ayında üç kez geldik. İlkinde görmüştüm seni, gece boyu izlemiştim. Ertesi gün yine geldik, yer bulmamız zor oldu, sonra bir hafta sonra yeniden geldik, bu kez rezervasyon yaptırmıştık. Benim ısrarımla. Seni görmek içindi."
Yerime, kabıma, bedenime nasıl sığdım bilmem. Öylesine bilmiyor ve beklemiyordum ki... İnanamadım. "Dürüst olacaktık birbirimize, dedi "İlk buluşmamızda söyleyemedim, içimde kalmasın."
Yolun orta yerinde durup kalmışım. Ne yaptığımın, ne yapmak niyetinde olduğumun farkında bile değildim. Hayatımda ondan daha güzel tek bir şey bile görmemiştim. Tek bir insan, tek bir cisim, tek bir varlık. Ne bileyim gökteki güneş, daldaki çiçek, yağmurun can verdiği herhangi bir yeşil, görkemine hasret herhangi bir deniz... Ayna olsam karşısında çatlardım, kadın olsam onu kıskanır, yağmur olsam onun yüzü suyu hürmetine yağardım. Güzel demek ne hafif, ne kifayetsiz...
Hayatta bir şeyler için hep çok çabaladım. "Bir şeyler" dediğim eğitimle alakalı şeyler ve çabalarımın karşılığını her zaman aldım. Ama Ozan'a baktığım zaman bunu söylemem zor. Güzel bir insan çabayla kazanılıyor diyemem. O bir şans. Ozan benim kapımı ve kalbimi çalan en büyük şans. Başıma gelen en güzel şey. O ekranı seyrederken ben yalnızca onu seyrettim. Ne görüyor, ne görmüyor umurumda olmadı