8 verdim, 2 puan kırdım ama kötü diye değil Ronan bu kadar kötü diye... Yazarın dilinin her zamanki gibi aşırı akıcı olduğunu söylemem gerek öncelikle. Tam adı gibi bir kitaptı açıkçası, serinin en karanlık, en mafyatik kitabıydı. Nico da mafyaydı ama Ronan, Nico'dan mafyatik yönden birkaç gömlek büyüktü resmen yaptıklarıyla. Zaten ilk kitabın yorumunda da Nico için bu nasıl mafya demiştim, yazar seviye seviye yükseltmiş. Rus mafyası mı İtalyan mafyası mı sorularının örnekli cevabı gibi. Bir de ilk iki kitaba göre daha dolu dolu ve olaylı bir kitap. Ronan tam psikopat bir karakter, siyah desem diyemiyorum aşırı griliklerini de gördük. Geçmişi travmalı ve o travmaları atlatamamak/atlatmaya çalışmamak onu böyle bir kişiliğe dönüştürmüş. Christian'ım tedavi göreceğine Ronan görseymiş de o kıza onları yapmasaymış dedim, ki aynısını kitapta Christian da dedi. Normalde o karakteriyle ve yaptıklarıyla asla sevemeyeceğim bir karakter Ronan ama mafya kimliğine bu karakter cuk oturmuş. Hiçbir şekilde yumuşatılmamış ve aklanmamış. Kötülükleri ve yapabileceklerinin sınırsızlığı direkt olarak verilmiş ki yaptığı şeyler gerçekten kötüydü. Onun tam tersi olan minnoş, saf, masum Mila'yı çok sevdim. Şunda bir anlaşalım her insan aynı değildir, her karakter de güçlü kadın olmak zorunda değil. Zayıflıkları, yanlışları olabileceğini kabul edin artık karakterlerin. Güçlü karakter okumak size duygusal tatmin verebilir ama hayatta herkes aynı değil, herkes güçlü olmak zorunda da değil. Mila bence kendi hayatını baz alırsak ve Ronan'a baş kaldırışlarını düşünürsek gayet güçlü bir karakterdi. Sadece herkes gibi kin tutan, gururunu her şeyin önünde tutan birisi değil. Adeta bir fanusta büyütülmüş, hayatındaki bütün gerçekler ondan saklanmış ve yapayalnız yaşamış. Yani böyle bir kızın böyle bir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Christina Lauren ikilisinden okuduğum 3. kitap. Daha önce Josh ve Hazel'ın Sevgili Olmama Rehberi ve Sahte Balayı'nı okumuştum. O kitaplarını sevmiştim ama bu kitap için belki de ilk kitapları olduğundan mıdır bilmem aynı şeyi düşünemiyorum. Öncelikle kitabın erotik romans olduğunu bilerek başladım ve içindeki cinsel sahnelerle genel olarak pek bir derdim yoktu ama duygu eksikliği yaşadım. Ne karakterlerle bağ kurabildim ne de aralarındaki aşkı, tutkuyu hissedebildim. Çok çok büyük eksikleri vardı kitabın, pek çok şey havada kaldı. Joel'e ne oldu mesela? Hikayede ona yapılan saçmalıklara üzüldüm. Adam seninle flört etmek istiyor biliyorsun ama sen onunla tanıştığın gece üstelik o da oradayken gidip başkasıyla birlikte oluyorsun. Öğrenseydi aşırı aşağılayıcı olurdu. Chloe'nin baştaki o gurursuz ve iradesiz hallerini hiç sevmedim. Kitap başlar başlamaz hiçbir şeyi bilmeden pat diye bir seks sahnesi okuduk. Chloe hop ne oluyor bile demeden, hiç karşı çıkmadan pat diye nefret ettiği Bennet'le birlikte oldu. Evet cinsel çekim vs. de bunu da hissedemedik maalesef. Kitabı ilk yarısını hiç sevmedim, ikinci yarısında okunması daha kolaydı. San Diego gezisinde de seksten başka bir şey yapmadan birbirlerine aşık olduklarını anlamaları garipti. Bu insanlar seks yapmak dışında bir şey yapmadan nasıl aşık oldular mesela? Duygu okumak isterdim ama okuyamadım. Bir sonda Bennet'in pişmanlıklarını okuduk falan. Tür farklı olsa daha yeni kitaplarına bakınca yazarların bu kitaptan sonra kalemlerini geliştirdiği bir gerçek. Serinin diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım ama pek beklentim yok. Okusanız da olur okumasanız da, okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz. :D
