Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uzuuun zamandır gördüğüm, sonrasında elime geçse de herkes o kadar çok övdüğü için okumayı ertelediğim kitabı sonunda okudum... Christina ve Lauren ikilisinin daha önce Josh ve Hazel'ın Sevgili Olmama Rehberi kitabını okumuş ve çok sevmiştim. Kalemine aşina olduğunuz yazarları okumak daha güvende hissettiriyor. Bunu da beğendim mi beğendim, çokça eğlendiğim yerler oldu. Olive'i çok sevdim, Ethan'la başlardaki atışmaları çok hoşuma gitti. Birbirlerine sürekli bilerek başka adlarla seslenmeleri çok komikti. Ethan'ı da sevdim baya ama Dane konusundaki tavrı ve sonrasında Olive'e olan inançsızlığı beni çok sinirlendirdi. Gerçi bebeğim Olive iyi süründürdü onu ve Ethan'ın kendini affettirme şekli de güzeldi. Aynı şeyi Ami için yaptı mı hayır, yapmalı mıydı bilemiyorum. İkizi Ami de Olive'e çok kırıcı konuştu ama bizim yufka yürekli ikizine kıyamayan Olive'imiz biraz kolay affetti onu. Aslında durup bakınca ve empati yaptığında Ami'nin durumu da çok üzücü, olayın sıcaklığıyla böyle bir tepki verdiğini anlayabiliyorsun ama yine de Olive için baya üzülmüştüm. Kırılsa da kendi ikizinin üzüntüsü yüzünden kendi kırgınlığını görmekten geldi. Olive'in yerinde olmak da çok zor bir tarafta kardeşinizin duyguları diğer tarafta gerçekler. Ama ben her ne olursa olsun gerçeklerden yana olurdum sanırım. Ki Olive de eninde sonunda benim gibi düşündü. Ami gibi bir ikizim olsa bu gerçekten yorucu olurdu bu arada. İlk başta nötr olarak başladım sonrasında Olive'e tavrına kızdım ama en nihayetinde o güçlü duruşunu sevdim. Keşke Ami ve Lucas'ın da ilişkisini okusaydık demedim değil. 4 yaşındaki kızına bakan bekar bir baba olması ilgimi çekti. Kurguda klişeler mevcut, gayet tahmin edilebilir olaylar oluyor ama kendini gayet zevkle okutuyor. Eksi yön olarak biraz duygu eksiklikleri mevcuttu bana
“Korku güçlü bir motivasyon kaynağıdır ama sevgi de öyle.”Romantik Komedi
Öncelikle şunu söylemek istiyorum az biraz ucundan spoiler içerebilir yani rahatsız olanlar lütfen yorumumu kitabı okuduktan sonra okusun. ^^
Mükemmel değildi ama yine ilk kitap gibi çok sevdiğimi söyleyebilirim. Bir kitap düşünün erkekler karakterleri kadınlardan daha feminist... Liv gerçekten ilk kitapta da bunda da yer yer sabır sınadı. Geçmişinden kaynaklı önyargıları, güvensizliği vs. var tamam ama bazı tavırları insanı itiyordu. Sonrasında biraz daha yumuşadı ama Mack'e epey üzüldüm. Zaten her iki kitapta da gizlenen geçmiş travmalar ve yapılan karşılıklı hataları okuyoruz. “Korku güçlü bir motivasyon kaynağıdır ama sevgi de öyle.” kitap adeta bu cümle üzerine kurulmuştu bence. İlk kitapta da Liv'in zaten bir baba travması ve güven duygusu eksikliği olduğunu biliyorduk yani perşembenin gelişi çarşambadan belliydi. Mack'in terzi kendi söküğünü dikemez hesabı bunca yıl arkadaşlarına akıl verirken kendi bir ilişki kurma ya da aşk itirafı yapma konusunda ne kadar acemi olduğunu gördük. İlk kitaptan tanıdığımız eğlenceli, ukala Mack'in aslında iç dünyasının hiç de öyle olmadığını gördük. Aslında dışarıdan umursamaz gözüken ama çok daha duygusal, kırılgan ve hassas biriydi bence Mack. Bir sarılmaya bile nasıl kendini iyi hissettiğini gördük. Hop'a verdiği akıllar, söyledikleri çok iyiydi. Aslında kitabın adından bu gizli görevin bir flört ya da kendine aşık etme olacağını düşünmüştüm rom-kom olduğun için ama altında yatan görev bence çok daha hassas bir konuyu ele almıştı. Kadınların yaşadığı fiziksel ve psikolojik istismar işlenmişti ama ne kadar üstünde durulduğu konusu tartışmaya açık bence. Özellikle sonunda elde ettiklerimizi düşününce. Yine de o mücadele kısmı çok hoştu. Kadınların kendi hemcinsleri için değil de erkeklerin kadınlar için mücadele ettiği bir