Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İlk kitaptan daha iyiydi çünkü ilişki dinamikleri bu kitapta oluşuyor. Seri yakın zamanda okuduğum eski bir kitap serisine baya benzerlikler gösteriyordu ama tabii ki bunlar klişeleşmiş şeyler. Sadece üst üste okuyunca biraz tekrara düşmüş gibi oldum sanırım zamanlama kurbanı oldu bu kitap. Yine şaşırtıcı olaylar yoktu, tahmin edilebilir şeyler vardı ama ben karakterleri çok sevdim ve çok eğlendim genel olarak. İşin eğlence kısmının mimarının Alar olduğunu söylememe gerek yok sanırım. En sevdiğim çift kesinlikle Efra ve Uygar oldu. Keşke daha çok okusaydık onları dedim. Ki zaten bence bu kitap 3 kitaplık bir seri olup her kitapta başka bir çifti anlatsaydı daha çok olay, daha çok duygu ve daha çok ayrıntıyla efsane bir seri olabilirdi. Çünkü olaylar sona bırakıldığı için çiftler son dakikaya getirilmiş gibi oldu biraz. Deren ve Alar'a bile çok değinilmemesi üzücü mesela. Uygar ve Efra'nın arasındaki çekimi, tutkuyu daha çok okumak isterdim. Müziklere gelecek olursak beni şaşırtan 'Voaah, böyle bir şarkı ya da grup da mı varmış ya' dediğim şarkılar bulabilseydim kitapta çok mutlu olurdum üstte bahsettiğim diğer seride böyle şarkılar bulabildiğim için ayrı sevmiştim kitabı, hatta puanımı bile arttırmıştı bu. Ama bu kitaptakiler genelde bilindik şarkılardı. Tabii ki Seether ve Amy Lee düeti olan Broken'ı görmek beni mutlu etti. Uzun zamandır dinlememiştim kitap sayesinde dinledim. Bir de kitaptaki erkek gruplarının kadın hayranları olur algısından da hoşlanmadım çünkü rock gruplarının binlerce milyonlarca erkek hayranı da var. Ve yine kadın solistli Türk rock grupları da mevcut. İlk kitapta bu çok ilginç bir şeymiş gibi gösterilmişti bizzat Maya tarafından. Mesela kitapta kadın solistli grupların adı geçebilirdi. Anime, Vega, Üçnoktabir, Almora, Model vs... Ben bir
Öncelikle şunu söylemeliyim ki kitap baya akıcı ve basit bir dille yazılmış, hatta bence gereğinden fazla basit bir dil kullanılmış. Olaylar çok tahmin edilebilirdi açıkçası, hiçbir şaşırabileceğim olay olmadı. Dümdüz okudum geçtim gibi oldu. Hatta asıl çiftimizden çok Efra'nın hangi Ateş kardeşiyle olacağını daha çok merak ettim diyebilirim. Bence hikayedeki tek merak unsuru buydu. Ben Uygar'la olacak diye tahmin ettim baştan beri ama kitap bittiğinde bile belirsiz olması garipti, sanırım 2. kitaba saklanmış. Uygar ve Efra uyumu daha güzel bence, 2. kitapta umarım beklediğim olur. Aslında bütün karakterleri ayrı ayrı sevdim diyebilirim, öyle sevmediğim bir karakter yok bariz bir şekilde. Alar ve Uygar'ın zıtlıkları güzel yansıtılmıştı. Uygar akıllı, mantıklı ve soğuk duruşlu, Alar ise çok şebek, çok komik bir karakterdi. Efra'nın o nahif, utangaç yanını da sevdim, fangirl hali baştan beri olduğu için çok batmadı. Ancak Deren'in rolü çok zorlamaydı. Yani tabii ki de diğer kardeşe de bir partner getirilmesi normal ve Deren de zaten hikayenin başında giriyor daha olaya ama koruma olarak mı girmeliydi bilemiyorum. Deren'i sevmediğimden değil sadece rolü çok havada kaldı. Bora ve Maya konusunda da bence duygular biraz zayıf gibiydi, bir şeyler eksikti. Belki Bora'nın içsel çatışmaları daha çok okuyabilirdik. Mantıksız bulduğum çok yer oldu kitapta. Maya'nın eniştesi sorunlu ama kızı hiç araştırmıyor mesela, bu ilginçti. Uygar'ın pat diye tatile tanımadığı Deren'i getirmesi, kızın onlardan biri gibi geniş geniş takılması falan koruma rolünü daha da zorlaştırıyordu açıkçası. Doğruluk mu cesaret mi oynandı ama cesarette soru soruldu mesela? Ve o oyunda Efra resmen unutuldu. Sondaki olayda Maya'nın da Bora'nın da sanki telefon icat edilmemiş gibi davranması da ibretlik
