"Eğer birini seviyorsan onu serbest bırak. Dönerse senindir."Aşk
8 verdim... Bu sefer müziklerinden değil de yazar duyguları daha iyi geçirdiği için bu puanım. Spoiler içerir uyarısını da baştan yapayım.
Nereden başlasam bilemedim açıkçası... Xander'ı ilk iki kitapta havalı, işinde gücünde, ailesine bağlı, aşktan elini eteğini çekmiş ve sadece günübirlik ilişkilerle yoluna devam eden ama biri olarak görmüştük. Kendi kitabında neden böyle biri olduğunu, travmalarını, büyük aşkı Ivy'den neden ayrıldığını ve ondan gizlenen gerçeklerin açığa çıkmasını okuyoruz. Hatta Dahlia'yla tanışmalarında ona neden kötü davrandığının bir diğer içyüzü de bu kitapta açıklanıyor. Kitabı bir Xander bir Ivy'den okuyoruz. Kitap boyunca Ivy'nin neden Damon'la olduğunu asla anlamadım. Yani tamam iş ilişkileri falan var ama ona karşı ne hissettiği net verilmemişti diye düşünüyorum. Mesela gerçekten ondan hoşlanmış mıydı (kendisinden neredeyse 20 yaş büyük biri) yoksa hislerin olmadığı tamamen mantık üzerine bir ilişki miydi? Xander'ın, Ivy'nin yanlış anlamasını düzeltmeyip onun kariyeri için ayrılmaya bahane olarak görmesi olgun bir bakış açısıyla tabii ki saçmalık gibi geliyor ama karakter bu kararı alırken hem ağır bir travma geçiriyordu hem de 18 yaşındaydı. Sonrasında da öğrense bile bu saatten sonra ne olacak diyerek senelerce bunu sürdürmüş. Ivy'yi gerçekten çok sevdiği ve onu düşündüğü belliydi, o yüzden bir şey diyemiyorum. Xander ve Ivy tam kavuştu dedik ama yine araya Damon girdi ve ortalık karıştı tabii ki. Bu kadar kolay olması beklenemezdi zaten. Ivy'nin aldığı karar da tıpkı Xander'ın bir zamanlar aldığı karar gibi sevdiği insanın geleceğini korumak uğrunaydı. Ha mantıklı mıydı orası tartışılır ama üzerine çok düşünmedim açıkçası. Ama Ivy evliyken ki bu evlilik kağıt üstünde olmasına rağmen ısrarla öteki adam olmak istemeyerek ona dokunmayan
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
7.5'tan 8 verdim. Öncelikle ilk kitabı okumayanlar yorumu okumasın spoiler olabilir...
İlk kitabı 2 günde falan bitirmiştim baya akıcıydı ama bu biraz süründü, sanırım bunda Ben'i okumak istemememin payı büyük. Ben aşırı bencil bir karakterdi benim gözümde. Sırf ego tatmini için kendi geleceğini, sevdiğini söylediği kadının geleceğini ve ailesinin geleceğini mahvetti. Başına gelenleri sonuna kadar hak ediyor muydu bence evet ama annesi öldükten sonrası sürece üzüldüm. Dahlia konusunda River'a sürekli kafa tutması, sanki Dahlia onun malıymış gibi davranması ve elde edilebilir biri olarak görmesi beni sinir etti. Dahlia'nın kafa karışıklığını aslında anlayabiliyorum. Tam evlenecekken öldüğünü sandığınız eski sevgiliniz pat diye karşınıza çıksa eminim siz de bocalarsınız. Ben'e döneceğini hiç düşünmedim zaten ama River'la asla oturup konuşamamaları az daha onları bitirecekti. Her ilişkide kavgalar tartışmalar olur önemli olan bununla nasıl başa çıktığındır. İlk kavgada değil ama sonrasında söz verdiği için yine River'ın, Dahlia'ya gelmesi çok güzeldi. Dahlia'nın da River'ın da bu kitapta aşkını daha çok hissettim diyebilirim. Ben ve Bell olayı da aslında aşırı klişe ve başında belliydi ama ortada evlatlık verilen bir bebek olması beni şaşırttı. Onların hikayesi Türkçe'ye çevrilmemiş bizde ama 3. kitapta belki bazı izler görürüz. Xander'ınki de aynı şekilde. Sonu da beklendiği gibi bitti ve 3. kitapta daha ne okuyacağız ki acaba demeden duramadım. Kitapta John Lennon ve Janis Joplin'den falan bahsedilmesi çok hoşuma giden detaylardı. Müzikleri zaten söylemiyorum bile. İlk kitaba göre daha az müzik detayı vardı ama playlist yine çok iyi.
Yine bolca cinsellik barındırdığını belirteyim. Nefes aldıkları her an birbirlerini arzulayan bir çiftler. Bakalım daha neler bekliyor
