SPOİLLER VARDİR.1000Kitap
Ben Persona serisini çok seviyorum. Persona serisini yeri bende çok ayrı. Yazarın İnferno serisini de çok seviyorum ama Persona bir başka. Benim açımdan serinin açık ara en iyi kitabıydı. Kitabın çoğu olayında ben çok şaşırdım. Çok severek okudum. Favorim oldu.
Bu kitabı serinin ikinci kitabının finalinden sonra o kadar bekledim ki. Serinin ikinci kitabı inanılmaz meraklı bitmişti. Ben ikinci kitabının sonunu hiç beklemiyordum. Öyle bir son kesinlikle beklemiyordum. Hatta yazar o sondan sonra seriyi nasıl toparlayacak merakla bekledim. Ama benim açımdan o kadar güzel toparlamış ki…
( SPOİLER )
İkinci kitabın sonunda Feray’ın akıl sağlığını kaybetmesi ve ondan dolayı akıl hastanesine kapatılması. Ondan sonra yaşadığı şeyler. Hector’un yaşadığı şeyler benim aşırı kalbimi kırdı.
Feray ve Hector benim canım çiftim. Bu ikili bir arada olduklarında aşırı güçlü. Birbirlerini o kadar güzel seviyorlar ki ( birbirlerine o kadar aşıklar ki)
Final kitabında tempo bir an olsun düşmüyor. Hector ve Feray’ın o kadar olay yaşamalarına rağmen, birbirilerin tavır almak yerine birbirilerini anlamaya çalışmaları.
Hector’un Feray’ı o kadar güzel seviyor ki . Kitapta ben en çok neyi sevdim dersem. Kitapta yazılan anlatılan mekanları sevdim. Roma, Venedik, Vatikan o şehirleri anlatılışı mükemmeldi. Sanki bende Hector ve Feray ile beraber gezdim. Sanki onların yanlarındaydım. Çok güzeldi. Bu seri benim direk favorilerimden. Okumayan herkese öneririm. Bence bir şans vermelisiniz
Kitabı okurken aklıma sık sık kafede oturup yaptığımız sohbetler geldi. Mesela o “şeftali” muhabbeti… Okurken gülümsetti beni. O gün ne kadar çok güldük oysaki ..
Feray’ın hayatına baktığımda işin rengi tamamen değişiyor. Yaşadığı zorluklar gerçekten sarsıcı. Üstelik bunları yabancı birinden değil; hem babasından hem de kocasından görüyor olması insanı daha çok etkiliyor. Babasının para konusunda feray’ı sıkıştırması, Feray’ın son parasını verip gideceği yere yürüyerek gitmesi… Bunlar gerçekten unutulmayacak sahneler.
Babası tarafında kumar, içki, eve geç gelme ve ilgisizlik varken; Emine karakterinin bu kadar güçlü, pozitif ve inancını kaybetmeyen biri olması beni hem şaşırttı hem de ilham verdi. Her zorlukta, her vazgeçiş anında aslında bakış açımızı değiştirmemiz gerektiğini bir kez daha düşündürdü.
Ama en çok Feray… yaşadıklarıma rağmen hayatıma devam eden , dimdik duran bir kadın. Onun bu gücü gerçekten etkileyici. Ve iyi ki Fırat var… Feray’ın hayattaki en büyük tutunacak dalı olmuş. Bu kadar zorluk arasında bile sürekli oğlunu düşünmesi, onu her şeyin önüne koyması gerçekten örnek gösterilecek bir annelik.
Yazarı tanıyarak kitabı okumak bambaşka bir hismiş; bunu fark ettim. Hikâyeye daha farklı, daha derin bir yerden bakıyorsun.
Bence bu kitabın devamı kesinlikle gelmeli. Falcının söyledikleri (iki nikâh meselesi, oğlunun tanınması gibi) insanın merakını artırıyor. Ayrıca aklımda kalan birçok soru var: mesela ..
Emine gerçekten saffet değiştikten sonra gerçekten mutlu bir hayat yaşadı mı ?
Saffet nasıl birine dönüştü, yaşadıklarından ders çıkardı ama bunu başarıyla sürdürdü mü?
Rıfat köye gidip söylediklerini yapabildi mi?
Fırat şu an ne konumda, gerçekten tanınan biri oldu mu ?
Feray nerede? Ne yapıyor?
Kitap bitti ama hikâye zihnimde hâlâ devam
Reklam
Persona 3: Gölge Asena Nişikli
Persona serisinin final kitabıyla geldim… ve ne yalan söyleyeyim, içimde hem büyük bir hayranlık hem de tatlı bir hüzün var. Çünkü Feray ve Hektor’a veda etmek hiç kolay olmadı.
Bu seri benim için sadece bir kurgu değildi; içinde gizem, sanat, zekice kurgulanmış oyunlar ve en önemlisi derin duygular vardı. Asena Nişikli gerçekten her detayı ince ince işlemiş. Özellikle bu kitapta kurduğu yapı… olayların birbirine bağlanışı, geçmişten gelen sırların tek tek açığa çıkması… gerçekten ustalık işi.
Final kitabında tempo hiç düşmüyor. Daha kitabın ortalarına gelmeden merak ettiğimiz birçok şey açıklığa kavuşuyor ama bu sefer de yeni sorular doğuyor. “Tamam şimdi çözüldü” diyorsun, hop yeni bir düğüm! Ve o düğümler… gerçekten ilk iki kitaba göre çok daha zor, daha karışık ve daha düşündürücüydü. Okurken bazı yerlerde durup “ben az önce ne okudum?” diye sindirmem gerekti. Çünkü bazı gerçekler… gerçekten insanın ağzını açık bırakacak türdendi.
Özellikle o kişinin yaptıklarının arkasındaki sebep… şok ediciydi. Ben genelde kolay kolay şaşırmam ama bu kitap beni birkaç kez ters köşe yaptı, hem de sağlam yaptı.
Hektor ve Feray… ahh nereden başlasam?
İkinci kitaptaki ayrılıktan sonra yeniden bir araya gelişleri o kadar güzeldi ki. Aralarındaki özlem, o bastırılmış duygular… ama en güzeli ne biliyor musun? Drama yerine iletişimi seçmeleri. Birbirlerine tavır almak yerine anlamaya çalışmaları. Bu detayı aşırı sevdim.
Hektor’un Feray’ı sevme şekli… gerçekten “kitap erkekleri neden gerçek değil?” dedirten cinsten. Yıllarca vazgeçmemesi, onu araması, hayallerini kendi hayali gibi sahiplenmesi… kalbimi bıraktım orada
Feray ise… zekasıyla yine hayran bıraktı. Bulmacaları çözme şekli, olaylara yaklaşımı… gerçekten güçlü bir kadın karakter nasıl yazılırın canlı
Bir kaçırılma insanlardan o kadar şey çalmış ki...
1.kitabı okumuşum 2025 martında, 2.kitabı okudum 2026 ocak'ında...
Yazarın yazım dilini, betimlemelerini, yarattığı kurguya olan özenini sevdiğimden ve hakim olduğumdan 2.kitaba da seveceğimi düşünerek başladım. Düşmüş Melekler serisinin 1.kurgusu ve 3 kitaptan oluşuyor, 3.kitabı da kısa zaman içinde okuyacağım.
2.kitap 384 sayfa, giriş bölümü ve 15 bölümle devam ediyor. 2.kitapla birlikte kurguda bir çok olay yön değiştiriyor, bir çok gizem çözüldüğü gibi başka yerlerden başka gizemler yeniden ortaya çıkıyor. 2.kitapla birlikte Gemino Gladis ve Agamennon örgütlerinin hem karanlık taraflarını, hem de amaçlarını öğreniyoruz. 2.kitapta daha çok Gemino Gladis'le ilgili gerçekleri öğrendik, 3.kitapta da Agamennon'un amacını, neye hizmet ettiğini, karanlık taraflarını ve Agamennon kim'in cevabını bulacağız.
Yazar asla uzun yazmak için yazmıyor, her şey olması gerektiği gibi devam ediyor ve diğer olaya geçiliyor. 2.kitapla birlikte öğrendiğimiz bir çok gerçek 3.kitaba o kadar hizmet ediyor ki... Kendiniz okuyun. Bu kitap asla anlatılmamalı. Sadece başlayıp anlayabilirsiniz...
Hektor ve Feray ilişkisinin buralara gelmesi, birbirleriyle ilgili öğrendikleri gerçekler, hep birbirlerine destek olmaları, Hektorun Koruyucu melek olması, Ferayın Hektorun Lilith'i olması değerliydi, hele ki yıllar sonraki halleri için birer nimet.
Kitapta 3.bölüm İnferno ve Demir Karadağa olan hayranlığım yine beni ele geçirdi, bence, Ferayı da ve Hektor bile kıskandı. Çok komik sahnelerdi. Hektor ve Demirin de dostluğu ayrı komik ve değerliydi.
2.kitapta yetişkin içerik mevcut. Kitabın ne kadar dark havası olsa da, asla İnferno kadar değil, en azından benim için. Smut sahne olarak da, bence, dark hava vermiyordu ve İnferno okudukdan sonra bu kitabı okuyorsanız, asla yeterli olmayacaktır. Mesela
Persona: Karanlık kitap yorumu
Herkese Selam
Bugün sizlere Asena Nişikli’nin kalemindan Persona 1: Karanlık ile geldim.
Bazı kitaplar insanın zihninin derinliklerine sızar. Persona 1: Karanlık tam olarak böyle bir roman. İlk sayfada başlayan huzursuzluk, son sayfaya kadar artarak devam ediyor.
Bir cinayetle açılan hikâye, aslında bir kimlik çözülmesinin hikâyesine dönüşüyor. Yazar, “kimin suçlu olduğu” kadar “kimin gerçekten kendisi olduğu” sorusunu da sorduruyor insana.
Yazarın en etkileyici yanı, karakterlerini “iyi” ya da “kötü” diye çizmemesi. Hepsi, insanın içindeki çelişkinin farklı yüzleri gibi. Feray bir masumiyet simgesi gibi görünürken, zihnindeki boşluklar aslında geçmişinin en karanlık sayfalarını gizliyor. Hektor ise aynı anda hem rehber hem de tehdit. Onunla olan her sahne, bir sorgu gibi geçiyor; ama cevaplar hiç gelmiyor.
Romanın atmosferi psikolojik gerilim ile gotik tını arasında gidip geliyor. Karaköy’ün sisli sokakları, galerinin loş ışıkları, yağmurda yankılanan adımlar… Her sahne bir tablo gibi; renkler yavaşça soluyor, geriye yalnızca gölgeler kalıyor.
Persona evreni, insan ruhunun çoklu katmanlarını sembolize ediyor. “Persona” kelimesinin Jung psikolojisindeki anlamı — toplumun önünde taktığımız maske — burada bir edebi gerçekliğe dönüşüyor. Her karakter, kendi maskesini düşürmemek için savaş veriyor. Ve yazar, o maskeleri birer birer kırarken bizi de aynaya bakmaya zorluyor.
Özete Gelirsem
Feray Eldem — genç bir psikoloji öğrencisi.
Aynı zamanda bir sanat galerilerisinde çalışıyor. Ama bir gece, Patronunun cansız bedeniyle karşılaşmasıyla birlikte her şey dağılmaya başlıyor: güven, hafıza, gerçeklik.
Feray, artık hem bir şüpheli hem de kendi zihninin kurbanı.
Sonra zarflar gelmeye başlıyor. Her biri kırmızı. Her biri bir bilmece. Ve her bilmece, Feray’ı biraz
PERSONA / AYDINLIK ~ ASENA NİŞİKLİ
İçerik;
Gizem & Gerilim
Serinin ikinci kitabı
Çocukluk arkadaşları
Hafıza kaybı, travma
Gizli bir örgüt
Takıntılı bir takipçi
Sanat, bilmeceler, gizemler
Ters köşeler, şaşırtıcı son
381 sayfa
Selam… Serinin ikinci kitabı da ilk kitabı #personakaranlık gibi bol aksiyonlu ve olaylı geçti. İlk kitaptaki ana karakterler Feray ve Hector artık bu kitapta daha çok yakınlaşıyor. Yedi yaşında yaşadığı travma dolu dört günün hatırlayamayan Feray yavaş yavaş geçmişin gölgesinden çıkar ve hatırladıklarıyla şaşkınlığı artar. Özellikle Hector’un gerçek ismini hatırlamak Feray’ı kendi evinde gibi hissettirir. Öğrendiği gerçekler ve Hector’un onunla paylaştığı çocukluk aynılarıyla kendini tekrar bulan Feray, gerçek adıyla Gece; peşlerindeki takıntılı takipçinin ve onlara tüm bu ölümcül oyunu hazırlayan kişinin kim olduğunu da öğrenirler. Ayrıca babasının sırları da gün yüzüne çıkar. Ama nasıl? Bu gizemli takipçi kimdir? Her şey bitti derken takipçinin onlara dedikleriyle tekrar bir çıkmaza giren ikiliyi neler bekliyordur?
İkilinin yakınlaşması, duygularını dile dökmeleri, yaşananlar, aralarında ki iletişim harikaydı. Mutlu olmalarına çok sevindim. Her yeni bölümde ortaya çıkan gerçeklerle kitap kendini soluksuz okuttu. Her ne kadar sonuyla Feray’ın devreleriyle oynansa da Hector’un gazabı büyük olacak diyor, heyecanla üçüncü ve son kitabın çıkmasını bekliyorum Seriyi bu tür gizem ağırlıklı kurgular okumayı seven tüm dostlarıma tavsiye ederim
Okuma listemin 1587.kitabı…
@pskasenanisikli
@pukkayayinlari
bibliyofil okuur
#persona #personaaydınlık #persona2 #asenanişikli #pukkayayınları #neokudum #kitapyorumu #nihllckkitap #booksphotography #instabooks #okudum #tavsiye #reklam değil #fypシ #kesfetteyiz
bibliyofil okuur
#persona #personaaydınlık #persona2 #asenanişikli #pukkayayınları #neokudum #kitapyorumu #nihllckkitap #booksphotography #instabooks #okudum #tavsiye #reklam değil #fypシ #kesfetteyizReklam
Reklam