Bitireli bayağı oluyor fakat burada bir hesabım olduğunu unuttuğum için yeni yazıyorum. Tek kelimeyle enfesti ve benim için Dosto mu Tolstoy mu sorusuna net cevap verdi. Karakterlerle uzun bir süre arkadaşlık ettim hatta hala içimde bir yerlerdeler. Sanki Tolstoy bir ekip kurmuş ve bütün ekip kendi ruhundan ruh üfürmüş bu insanlara. Gelmiş geçmiş en iyi karakter analizi bence Anna Karenina’dır. Ne söylesem kitaptan spoiler olur o yüzden bütün kitap oburlar
sadece tavsiye
ediyorum. Alın ve bir yıl bile sürse okuyun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Ama en çok da insanları seyretmeyi seviyorum,” dedi kız. “Bazen bütün gün metroyla gezip onlara bakıyorum, onları dinliyorum. Kim olduklarını, ne istediklerini ve nereye gittiklerini öğrenmek istiyorum sadece. Bazen Eğlence Parklarına gidip jet arabalarına bindiğim bile oluyor, gece yarısı şehir sınırında yarıştıklarında... sigortalı oldukları sürece polisin umurunda olmuyor. Bazen metrolarda gizlice kulak kabartıyorum. Veya gazoz makinelerinin başındayken kulak kabartıyorum ve biliyor musun?”
“Neyi?”
“İnsanlar hiçbir şeyden bahsetmiyor.”
Kitabı çok büyük bir heyecanla elime almıştım. Fakat benim için biraz hayal kırıklığı oldu. Anlatımı ve aborijinlerin ilkel yaşamı mübalağalaştırılmış bir beğeniyle kaleme geçmiş. Elbette yaşadığımız dünyada her biri diğerinden farklı yaşam sürdüren uluslar ve ulus içerisinde kabileler var. Ancak cehaletten beslenen ve modernizmi bir fanus içerisine sıkıştırılmış robot olarak gören, ayak uyduramayan değil uydurmak istemeyen bakış beni rahatsız etti. Yeni her zaman kötü değil, dedim kendime okurken. Hatta kendimi postmodern olarak tanımlarken bu kitap kendime bakışımı da değiştirdi. Çıplaklık her zaman doğal değildir ya da daha temiz bir yaşam sürmek bizi robot sofia kılmaz. Yazar, insanları çok fazla içselleştirmiş. Açıkçası kabile önderinin telepatiyle uzaktaki kişiden haber aldığı yerde yok daha neler bile dedim. Herkese saygı başka fakat onların bize hiç de saygı duymadığını hissettim nedense. “Gerçek insan” , “mutant” ifadeleri bile durumu özetliyor. Ama neyyse okuduk bir kere. Her kitap bir insan yine de tavsiye ederim.
