Yaşayabilmek için çalışmak zorundayız, ama bize öyle düşük ücretler ödüyorlar ki ölüyoruz. Bütün gün onlar için çalışıyoruz, onlarsa kasalarını altınla dolduruyorlar; oysa bizim çocuklarımız zamanından önce solup gidiyorlar, sevdiklerimizin yüzleri sertleşip çirkinleşiyor. Üzümleri biz eziyoruz, şarbı başkası içiyor. Darıyı biz ekiyoruz, ama bomboş olan bizim sofralarımız. Kimsenin görmediği zincirlerle bağlıyız; herkes bize özgür dese de bizler birer köleyiz.
"Mutluluk zor zanaat, özellikle de konu başkalarının mutluluğu olunca. İnsan eğer sorgulamaksızın kabullenmeye şartlandırılmamışsa, mutluluk, gerçekten çok daha zor bir uğraş."