Ferihan
@feriiihan
1993
744 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Algernon’a Çiçekler
Kitabın konusunu bilmeden arka kapağını bile okumadan başladım ki bu nadir olur. Sadece aklımda ‘bu kitabı okuyayım bir ara’ diye kalmıştı. Yakın zamanda Sol Ayağım kitabını okumuştum. Orada fiziksel engelli bir insanın hayatı otobiyografi şeklinde anlatılıyordu. Bu kitapta da zihinsel engelli bir insanın.
Charlie‘nin tek istediği akıllı olmak. Zannediyor ki daha akıllı olunca herkes onu sevecek, herşeyi anlayacak, herkes onun arkadaşı olacak. Bununla yatıp kalkıyor. Anne karnında beyninde oluşan bir durumdan dolayı hayata düşük IQ ile başlıyor. Çocukluk yıllarında yaşadıkları da tuz biber oluyor tabi. Annesinin yaptıklarına bende çok içerledim. Kimse kimsenin hayatını, yaşadıklarını yaşamadan eleştirip yargılamamalı ‘ne kötü kadın’ dememeli tabii ama insan kendini tutamıyor. Charlie çok farklı olabilirdi. Çünkü temelde bir çok sorunu annesiyle ilişkiliydi.
Kitabın başında Charlie’nin hayata ve insanlara bakış açısı, ortalarda zamanla gelişmesi fikirlerinin değişmesi ve yeni bakış açısını onun kendi raporlarıyla kendi kelimeleriyle o kadar güzel anlatılmış ki. Sadece kelimeleriyle bile onun gelişiminin ilerleyişine ya da gerilemesine şahit olunabiliyor. Onun tekrar en başa dönmesine içim elvermedi. Orda bir yerde kitaba bir süre ara verdim ki böyle bitmesin . Charlie orda öyle kalsın. Ama kendimde o gücü bulduğumda her şey gibi o da kendi döngüsünde bitti.
Epeydir bu kadar beğendiğim bir kitap okumamıştım. Neredeyse her sayfası üstüne düşünülesiydi. En sevdiklerim arasına girdi bile.
Zihinsel ya da fiziksel, tüm ‘engel’lerde işe yarayan tek şey sevgi. Benden de Algernon’a ve Charlie’ye sevgiler.. 
Daniel Keyes
Daniel Keyes
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Jane Austen.. En sevdiğim kadın yazarlardan. Kendisi 19. Yy ın bu zamanlarını, gündelik yaşamdan insanlarını, onların yaşam ve konuşma tarzını, sevinçlerini, dertlerini müthiş zekasıyla, ince esprileriyle, yer yer göndermeler ve laf sokmalarıyla ve basit denilemeyecek cümleleriyle tabiki kendi kadın kahramanıyla anlatıyor.
Bunların tamamı beni kitaba çekmeye ve de sevmeme yetti. Zaten Jane Austen kitaplarının beni çeken bir havası var. Kitabın başından beri sonunu bilmeme rağmen onun stilini, kurduğu dünyayı ve cümlelerini okumak bir zevkti.
Sinan Canan’ı dinlemek çok keyifli. Kendisini takip ediyorum. Bilimsel konuları özellikle alanı olan beynimizi gayet güzel anlatıyor. Bir sürü yeni ufuklar doğuyor zihin dünyanıza onu dinlerken. Aynı şekilde onu okumak da öyle.
Aslında dili sadeleştirilmiş bir bilimsel kitap bu. Bazı yerlerde detaylara, bilimsel terimlere girsede bunları olabildiğince açıklamış. Hayatımızı, vücudumuzu en önemlisi bunların merkezindeki muhteşem işleyişiyle zihnimizi yani beynimizi bilim çerçevesinde anlatıyor, anlamamıza yardımcı oluyor. ‘Aydın’lanma yaşaya yaşaya okudum kitabı. Gerçekten bilgilendirici yer yer espirili aynı zamanda hayatı ve de insanın kendini sorgulatan doyurucu bir kitap.
Her şeyi yak..Edebiyat
Distopik eserlerin en çok bilineninden bir bilim kurgu klasiği. Bir varsayım üzerine. Kitapları yok etmiş yazar:( Kitaplar yasak olsaydı hatta itfaiyenin görevi yangın söndürmek değil kitapları bulup yakmak olsaydı -iyi bir ironi- geleceğimiz nasıl olurdu? Burda kitap ile beraber aslında düşünmek, sohbet etmek, bir araya gelmek kısaca hayattan zevk almak da yasaklanarak ortadan kalkmış durumda. İlerlemiş teknoloji sayesinde sıkı bir takip ve gözlenme de var tabiki. Tüm bunların ortasında aniden kitapların büyüsüne kapılan bir itfaiyeci rüyadan uyanır gibi uyanıyor ve zorlu bir mücadele veriyor. Çelişkiler illaki oluyor ama okuma zevki verdiği için ben takılmadım. Kitabın ismi de gayet manidar, yazarın bununla övündüğü kadar var.
Kitabı yıllar önce yarım bırakmıştım. Yarım bırakamayacak kadar kısa bir kitap halbuki:) ama küçüktüm daha. Bazı kitapları ve bu klasikleri çok gençken okumamalı bence. John Steinbeck’ in stilini çok seviyorum. Anlattığı karakterler gösterişten uzak ve gündelik hayattan kişiler oluyor. Onları öyle bir anlatımı varki adeta sadeliğin içindeki ihtişamı ortaya çıkarıyor. Bir şeyi gereksiz abartmadan olduğu gibi sadelikle hayran olunacak bir eser haline getiriyor. Başyapıt dediğin böyle olur işte.
