Benim hala Umudum var.
Unutma Umut iyi bir şeydir, belki de en iyisi. Ve iyi şeyler asla ölmez. Korktukça tutsak, Umut ettikçe özgürsün. Tüm dünya vazgeç dediğinde Umut fısıldar...
Bir kez daha dene.
Ekmeğini taştan çıkartmak diye bir deyim sanırım kitabın başlarında yokmuş. Nitekim baya bi ya yazarak kazanırım ya da acımdan ölürüm anlayışı tüm kitap boyumca devam etti. Taki kitabın sonuna kadar.
Ne anlatmak istiyor acaba diye düşünmek yerine ne anlatıyor diye kulak kabartmanız yeterlidir. Yazar basit, sıradan bir hayatı esprili cümleler ve karakterlere büründürerek keyifle okuyacağınız bir kitap ortaya çıkartmış.
Her dönem kendi içerisinde ayrı bir önem arz eder. Bu önem dönemden uzaklaştıkça değerinden parçalar bırakarak gider. Ve zamanla bir anlam ifade etmeyecek duruma gelir. Bu kitapta aynen bu niteliktedir. Eğerki acaba Gogol bu öyküde ne ifade etmek istemiş der araştırırsanız bir şeyler karşınıza çıkar yoksa bir kaç öykü okur geçersiniz.