Kitaplarda okuduğun depresyon kelimesine bir cankurtaran simidi gibi sarılırsın. Çünkü nedense hepimizde, maddi olsun, manevi olsun, bütün dertlerimize bir isim takma merakı vardır, bunu yapamazsak büsbütün çılgına döneriz.
Hiçbir şey istemiyorum. Hiçbir şey bana cazip görünmüyor. Günden güne miskinleştiğimi hissediyorum ve bundan memnunum. Belki bir müddet sonra can sıkıntısı bile hissedemeyecek kadar büyük bir gevşekliğe düşeceğim. İnsan bir şey yapmalı, öyle bir şey ki... Yoksa hiçbir şey yapmamalı. Düşünüyorum elimizden ne yapmak gelir. Hiç!...
Büyümüş bedenlerde; saf, yalın ve haylaz bir çocuğun masumiyet dolu dünyasını, içimizdeki çoçuğun yerine koyabildiğimiz müthiş bir roman. Uzun zamandır bir kitap okurken sayfalara bakıp böylesi güldüğümü hatırlamıyorum. Sonunda ağlamamak mümkün değil. İçimizden kopan aşkların, arkadaşlıkların, dostlukların...adı her ne olursa olsun veda etmek zorunda kalışların en güzel simgesi.
Şeker PortakalıJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 2025275,2bin okunma