Kalabalıktan sıyrılarak kişinin kendi içinde yaşaması en büyük mutluluklardandır, Çünkü sele kapılıp da dönüşü olmayan bir yola girmektense, irademizi kullanarak mutlu hatıralarımızı zihnimize getirebilir ve onlara tekrar tekrar yaşayabiliriz.
Toplumun belirlediği standartlar ortadayken öğrenciler hayatın cazibesine kapılıp bir o yana bir bu yana koşuşturmaktan, bal yapmaz arılar gibi vızıldamaktan nasıl alabilirler ki kendilerini?