Scarlett uzun bir tecrübeyle biliyordu ki zihnindeki bu uyuşukluğun yerini çok geçmeden dayanılmaz bir acı alacaktı: Yaralanan bir insanın ilk anda acı duymayışı gibi bir şeydi, bu. Haşin ve iradeli bir tavırla '' Bunu şimdi düşünmeyeyim daha iyi! '' dedi. Acısını benliğinin ta içine gömmek, bu acının gittikçe büyüyen dalgası karşısında bir sed yükseltmek istiyordu ''Yarın... yarın Tara'ya giderim.'' Çünkü Tara'yı düşündükçe sevgi dolu serin bir elin yaralı kalbini okşadığını hisseder gibi oluyordu.