Ey kirli sakallı, tatlı dilli, devrimci adam!
Nasıl bir kalbe sahipsin sen?
Söyle hadi,
Bu narin tavır, nasıl tutunuyor o cesede?
Vallahi de billahi,
Sende, kadınların ağlamadığı bir ülke görüyorum.
Yoksa sen?
Çocukların açlıktan ölmediği,
Bir dünya mı biliyorsun?
Beni de götürsene oraya...
Arkadaşlar bir buçuk iki yıldan fazladır arıyorum bu kitabı. Fakat hiçbir yerde bulamıyorum. Elinde olan varsa ulaşabilir mi lütfen? Bu kitabı bulup okumam lazım.
Eger, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz,sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadıgım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doguşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmedigim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım.
Yeniden başlayabilseydim eger,yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem, yaşam budur zaten.
Anlar,sadece anlar. Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eger, hiçbir şey taşımazdım.
Eger yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder,güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eger.
Ama işte 85’indeyim ve biliyorum…
ÖLÜYORUM…
Jorge Luis Borges
Arjantin, 1985