fethiyye
@fethiyye_
Elhâmdulillâh alâ külli hâl.
Burası benim dünyam.
Şu anda okuduğu kitaplar
Tarikatçıların şeytani telkinlerinin temeli şudur:
Onlar çeşitli saygı türleriyle, korku ve yönelme ile müritlerin şeyhlere tapma sistemini icat etmişlerdir.
Onlar şeyhlerin, müritlerinin kalplerinden geçenleri bildiğine, müritlerin hiç haberi olmadan onların kalplerine girip çıktığına inanırlar.
Onlara göre müritler Allah'ı zikirden önce şeyhlerini kalplerinde hazır tutmalıdırlar. Körü körüne tazim ve saygı ile şeyhlerine yönelirler. Allah ile kendileri arasında şeyhlerini aracı kılarlar. Onlara rabıta yaparlar. Onlar ölümlerinden sonra Allah'ın Salih kullarını ilah edinirler, onların kabirlerini de tapınak hâline dönüştürürler. Oysa o salihler ne böyle bir şey istemişlerdir ne de bu yapılanlardan hoşnutturlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Kelime-i Tevhidin en derin anlamı da yaşadığımız hayata insan müdahalesine izin vermemektir."
"...yoksa nice iman iddiası ile ortaya çıkanlar vardır ki, iman taşıdığına dair hiçbir belge yoktur."
"Rasulullah (s.a.s) ibadette Allah'ı birlemelerine, yalnız O'na yönelmelerine, Allah'a gereği gibi itaat etmelerine ve kafirlerle cihat etmelerine rağmen ashabı adına bu kadar endişe duyuyorsa, ilim ve amelce onlardan çok daha gerilerde olan kimseler nasıl endişe etmezler? Şirke düşmekten nasıl emin olabilirler? Oysa ki ashab, Rasulullah'ın kendilerini neye davet ettiğini biliyorlardı. İhlâsın, şirkten ve müşriklerden uzak kalmanın ne anlama geldiğinin farkındaydılar. Buna rağmen her bakımdan onlardan çok gerilerde olan kimseler neden hiçbir endişe duymuyorlar?