Şeyma
@fevaid
yenidoğan hemşiresi
Lisans
83 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
96 syf.·
Beğendi
Reklam
Puan vermedi·202 syf.·
7 günde okudu
·2025 1. kitabı
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun.
Bu gece yollarda, terk edilmiş demiryolu hatlarında binlercemiz var… dışımız serseri, içimiz kütüphane. Bu başta planlı değildi. Herkesin hatırlamak istediği ve hatırladığı bir kitabı vardı. Sonra, aşağı yukarı yirmi yıllık bir süre içinde, yolculuk yaparken birbirimizle tanıştık ve dağınık bir örgüt kurup bir plan hazırladık. Kendimize kabul ettirmemiz gereken en önemli şey önemli olmadığımızdı, yaklaşık taslamamız gerektiğiydi; kendimizi kimseden üstün görmemeliydik. Bizler kitap kabından başka bir şey değiliz, kendi içimizde önemli taşımıyoruz.
Reklam