Nur

Nur
@feynrk
“İnsan, bir damla kan ve binbir endişe.”
(bu nasıl bir cümle. Ne varki imla düşüklüğünden zevk alıyorum. İfade düşüklüklerin bile bile olduğu gibi bıraktığım da oluyor. Nasıl olsa mükemmel değiller. Olmaları da gerekmiyor. Yazdıklarımızın parlaklığından söz edemiyecek kadar aşağılardayız. Ne var ki yine de gurur, yekpare mermer bir sütun olan bu gerçek üzerinde, cılız ve çirkin bacaklarıyla inatla yükselmek ister. Yöremize bakalım. Zengini, yoksulu, erkeği, kadını, evleri, araçları, tarlaları, fü-zeleri, görevleri ve herşeyi ile ne kadar zavallı olunduğunu anlamak için kaç saniyeye ihtiyaç var.)
Sayfa 108·Kitabı okudu
Alıntı
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Fakat bilinir ki zamanını geçirmeden yazmak gerekli. Gençken, o romanın gençliğindeyken, henüz acımasızken. Hatta barbarken. Yoksa kötüyü ve kötüleri anlatmakta vakti geçirmiş olabiliriz. Cazibesine yakalandığımız “merhamet”, içimizde, en zalimlere bile sıcak kucaklar yontmadan anlatmalıyız.
Sayfa 105·Kitabı okudu
Alıntı
“vicdanen rahat olmamız yetmiyor. başkalarının hakkımızda yanlış kanaatler edindiğini görmek üzüyor bizi.”
Sayfa 105·Kitabı okudu
Alıntı
“Bense anahtarı yalnız bende bulunan bir odaya girer gibi okurum kendi şiirimi. Onun hatıraları bendedir.”
Sayfa 103·Kitabı okudu
Alıntı
“Sinek vızıltılarını rahatlıkla duyan ve bunu beslenmesinin ve hayata devamının başlangıcı yapan kurbağa, bir iki metre ilerisinde gürleyen sahra topunu duymaz. Hayatta bunu bilmekten başka bilgi edinememiş biri bile Allahı hemen tasdik mevkiindedir. Aksi oluşlara ve daha neleri bildikleri halde aksine yönelenlere hayret ederim. Büyük hayret ederim ve bu sırrın karşısında büyük korku duyarım.”
Sayfa 103·Kitabı okudu
Alıntı