Feyza Tosun
@feyzabronte
2 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Dur kardeşim, acele etmeyelim, biz bu kızın güzelliğini gördük, eğitimini işittik. Ancak asıl gerekli olan, bunun bir de fikrini anlamak, mizacını öğrenmek” (s.2)
Evlilik! Ne büyük şey! Ne mühim mesele düşünülmesi gereken! Zira evlilik meselesinde mutluluk ya da bedbahtlık kadın için de erkek için de çok önemli değil mi?
Eser birbiriyle mektuplaşan beş farklı kadından hareketle dönemindeki (görücü usulü evliliğin, insanların birbirini tanımadan zorla evlendirildiği ataerkil aile yapısının hüküm sürdüğü) kadınların yaşamlarını, evlilik hakkındaki görüş, düşünce, beklenti ve sorunlarını yansıtmıştır.
Türlü türlü evler, evlilikler, her evde, ailede başka başka idareler, âdetler, kararlar ve durumlar vardır. Bu mektuplarda da yer alan yaşam ve durumların birbirinden farklılık göstermesi, farklı kadınlıkları ve erkeklikleri ele alarak evlilik kurumunu daha geniş boyutlarıyla değerlendirme ve sorgulama imkânı sunması, esere daha bir derinlik kazandırmış benim gözümde.
Kısa ama oldukça etkili, üzerine uzun uzun konuşulabilecek bu mektup romanı anlayabilmek adına karakterlerden az da olsa bahsetmek istedim.
“Aşkı bir kadeh içine sığdırmaya kalkışmak gibi ‘aşk kadehi’ tabiri ve ‘bir içim şerbet’ gibi nitelemelerle ne kadar küçültmeye kalkışıyorlar.
…
Bizim aşkımız öyle değildir. Pek büyüktür, pek geniştir…
Nasıl anlatayım! Bu bir derya gibidir. İşte sanki ben de onun içine düşmüşüm de boğuluyormuşum gibi bir halde bulunduğumdan bu halimi de anlatmaya gücüm yokmuş. Ancak boğulduğum halde ben ölmüyorum, bu beni öldürmüyor. Bilakis yudum yudum hayat veriyor.” (s.4)
Mehabe; anlattığı aşk kavramından da anlaşıldığı üzere kocasına âşık, evlilikte beklentilerine karşılık bulabilmiş mutlu bir yaşama sahip, gayrimeşru ilişkileri hoş görmediği için kardeşini kendi beğendiği
Levâyih-i Hayat (Hayattan Sahneler)Fatma Aliye Hanım · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,2bin okunma
-Ne kadar iyimser bir mizacın var!
-İyimser olmak zorundayım... Çünkü bu hayatta tutunacak pek de fazla bir şeyim yok.
Tanrı biliyor ya, gözyaşlarımızdan utanmamıza hiç gerek yoktur; gözyaşları, katılaşmış yüreğimizi kaplayan kirin, pasın üzerine yağan bir yağmurdur.