Gün geliyor, insan yaşamak oyununun hiç de kolay olmadığını anlıyor, bir zamanlar mükemmel sandığı şeyin işleyişte inanılmaz yanlışlar buluyordu. Selda yıllarca hep aynı insanlarla uyum içinde yaşadıklarını sanmıştı. Ne zaman bir araya gelseler ortalığa neşeli bir hava egemen olur, yemekler yenir, içkiler içilir, gülüşülür, eğlenilirdi.
Selda da gerçeğin bu olduğunu, böyle kalacağını sanırdı. Bu uyum demek bu mükemmel uyumun sahte olduğunu görmek demekti. Ama herkes bunun var olduğuna gönülden inanıyordu. Sırlarını açığa çıktıkça daha derinlerine gömülüyorlardı. Hepsi kendi küçük, kötü oyunlarını mazur görerek yaşıyordu.