'Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini ele almak kâfidir... Şimdi anlıyorum ki değilmiş... Yollar görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını farkedemezmiş..Tâ kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar..'
Ölüm, ölümsüzlüğe giden yolun başı.
Neyleyim öte yanda faydasız arkadaşı.
Milyon sene gülsem, milyon sene ağlasam.
Hak yolunda olmadıkça neye yarar gözyaşı...
Hz.Mevlana