Evrenden bıktığımı size itiraf edeyim. Tanrı da benim kadar bıktı; nasıl üstümüze kaldığını bilmediğimiz bu aşkın sorumluluklardan bizi kurtaracak bir uykuya seve seve yatardık.
büyük ruh beni hor gördü,
doğa kapanıyor önümde,
düşüncenin ipi koptu,
uzun zamandır iğreniyorum her tür bilgiden,
bırak da duygularımızın derinlerinde
kendi kor gibi tutkularımızı dindirelim!
bir kız, benim göğsümdeyken
gözleriyle yanındakine gönül bağlayan,
tanrıların onuruna layık,
kuyruklu yıldız gibi kaybolan,
göster bana meyveyi, koparılmadan çürüyen,
ve ağaçları, her gün yeniden yeşillenen!