Ben hep böyle ürkek, yabani biriyim; alıştığım bir yerde uzun süre yaşamayı severim. İnsanın alıştığı yer iyidir; acıyla yaşasan da her şeye rağmen daha iyidir.
Önce kalbim ufak bir kıvılcımla tutuştu,
Bir yığın saman gibi şöyle parladım gitti.
Fakat şimdi saçlarım beyaz, yüzüm buruştu ;
Daha yirmi yaşında ihtiyarladım gitti.
Hayat ki akıp gider bulanık bir su gibi,
Korkulu rüyalarla geçen bir uyku gibi.
Çabalama kabul et bunu olduğu gibi!
Hayattan fazla bir şey bekleyenler delidir.
Ben halbuki dün geceden beri uykusuz,
Büzülüyor, üşüyorum, her tarafım buz.
Hiçbir şeyi artık kavramıyor dimağım,
Pek bitkinim, bilmiyorum ne yapacağım.
Ah gittikçe çoğalıyor kafamdaki sis
Bir köşede uyusaydım görmeden polis.