Figen ÖÇAL SAKARYA
@figenocal
Şu anda okuduğu kitap
Dünya hiç kimse için kalıcı değil; bir misafirhane.
İnsan orada sonsuza dek yaşamayacak; günü gelince gidecek.
Ölüm genel bir cadde. Herkes o caddeden yürüyecek.
Reklam
İkinci okuduğum Ahmet Ümit kitabı ve yine çok akıcı bir dil. Sanırım daha epey okuyacağım kendisini.
İstanbul Hatırası meşhur Başkomiser Nevzat romanlarından biri. Cinayet zincirlerini çözmek için Başkomiser Nevzat, yardımcıları Demir ve Zeynep’le epey uğraşacaktır. İstanbul’un tarihine zarar veren bir grup insanın katillerini arıyoruz kitabımızda. Cinayetleri işleyen kişileri bakalım siz de benim gibi kitabın sonunda görünce şaşıracak mısınız???
Herkese keyifli okumalar.
Sevim Ak kitaplarını severim aslında ama konudan dolayı sanırım pek hoşlanmadım. Evet evlilikte boşanma da hayatımız akışında olabilecek şeyler ama küçük okurlar için zorlayıcı bir konu olabilir. Küçük bir kız çocuğundan anne ve babasının boşanacağı gizlenir. Bunu ebeveynler yapar tabiki ama o süreçte çocuğa babasını neden göremediği açıklanmaz. Epey sonra öğrenir kızımız. Ve babasını bulmak için de epey uğraşır. Kitabı okurken o çocuğun yerinde olmayı hiç istemedim.
Herkese keyifli okumalar.
Uzun zamandır kalemini merak ettiğim bir yazar Nermin Yıldırım. Hatta nedendir bilmiyorum ama üslubunu okumadan seveceğimi düşünüp iki kitabını birden almıştım. “Ev” ile de başladım. Başta acaba yanlış mı yaptım demiştim ki, sonrasında anladım ki, hayır kesinlikle yanlış yapmamışım. Kitap öyle bir sardı ki elimden bırakamadım ve hızla bitirdim Seher’in hikayesini.
Seherin iç yolculuğu var kitapta. Aslında başka bir amaç için çıktığı Portekiz’den İspanya’ya haç olarak nitelendirilen yolu yürüme ve en sonunda da Finisterra’ya ulaşma isteği, Seher’in kendisini tanımasını ve sorgulamasını sağlayacaktır. Bir yandan yolculuk esnasında aynı hac yolunda tanıştığı ve duyduğu hikayeler, bir yandan çocukluğunda anne babasının ona sahip çıkmaması yüzünden, ordan oraya sürüklendiği evler, bir yandan da psikoloğuyla yaptığı sohbetlerdeki çıkarımlar…. Hepsini bir güzel harmanlamış Nermin Hanım.
Kesinlikle kitabı çok beğendim. Ve kitap kurtlarına da tavsiye ederim.
#Alıntı
* Sığındığımız yer miydi yuva? Gittiğimiz mi, terk ettiğimiz mi, döndüğümüz mü yoksa?
* “Bir kere karşılaşan hep karşılaşır! Eğer isterlerse. İkisi de!”
* Beni olan biteni yok sayarak atlatmaya çabalamaktan vazgeçirip, hepsini kabullenen ve kabullendiklerine üzülebilen sıhhatli biri haline getirmeye uğraşıyordu.
* “Eh” diye güldüm, “evde erkek olmayınca kadınların ömrü uzuyor demek.”
* Hangi anne çocuğunu bırakmak ister ki, kim bilir ne güç bir hayatı vardı.
* Gerçekten sevmek, birini her neyse tam da öyle kabullenmek, başka türlüsünü hayal bile etmemek değil mi?
* Birinin tutup kaldıracağını bildiğinde, düşmek o kadar da korkunç değil.
* Ağlayan birinin belki de sadece ağlamaya ihtiyacı vardır. Teselliye ya da laf kalabalığına değil.
* Herkesin kendinden başka her şeyle ilgili fikri vardı.
* Dünya, ah
Reklam