Yaşamak için yıllarca ama yıllarca uğraşmıştım. Oysa ölmek bir anda olan bir şeydi. Bir anda... Bana kalırsa insan, hayatını bir anda her şeyi kaybedebileceğini unutmadan yaşamalıydı.
Yaşamak için kendimizi kaybettiğimiz bu dünyada, bir anda ölebileceğimizi bir an bile unutmamalıydık.
Tatlı rüyalar, Ayza.
"Her zaman böyle miydin, yalnız ve-"
"Yoksul. Söyleyebilirsin, bu ayıp değil."
"Kabalık etmek istemedim."
"Asıl kabalığı bizi görmezden gelerek ediyorsunuz."
"Bu tam olarak doğru değil," dedi.
Portakal suyunu elime alıp arkama yaslandım. "Kendinizi sürekli böyle ikna ediyorsunuz." "İnsanlara yardım ediyoruz Çiçek, bunun için bir sürü dernek kuruyoruz."
"İnsanlara yardım etmiyorsunuz, kendinizi onlara yardım ettiğinize inandıracak ölçüde bir oyun kuruyorsunuz. Dernekler, bağış geceleri... Onlar sizin için işten bile değil, sadece vicdanınızın gösterişi. Birbirinizin yüzüne bakıp, en gösterişli kıyafetlerinizi giyip, en pahalı mücevherlerinizi takarak, 'haydi, o zavallılara biraz yardım edelimcilik' oynuyorsunuz... Sizin için eğleneceğiniz ve birbirinizi öveceğiniz başka bir davet oluyor bu sadece." Kelimeler ona ve onun gibilere söylemek istediğim şeyler için yeterli değildi ama elimden daha fazlası gelmezdi.