Dostoyevski hep sevdiğim bir yazar. Hayatı, sanatı, yasam tarzı. Hepsi ayrı ayrı inceleme konusu olabilir. Kitabın içindeki alaycı yerler ilk bi huzursuzluk veriyor ama biraktirmiyorda.
Huzursuzluk veriyor çünkü yaptığı derin psikolojik analizleri aktardığı monologlar inanması bir şekilde insani resmediyor. Sanki yetenekli bir psikoloğun güncesi gibi. İlk kısım "yeraltı" yani insanin kendisiyle çelişkileri, insanin kendi karanlığı, çetrefilli hisleri.
Bir de alıntı bırakacağım.
"İnsan önce kendisi yaşamayı öğrenmeli sonra başkalarını kınamaya kalkismalidir."s:105
İkinci kısım "notlar"
Yeraltından NotlarFyodor Dostoyevski · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025159,7bin okunma
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap ile ilgili özel notunuz
Bir toplum, yaşatıcı olduğu kadar öldürücü de olabilir.
Dönemine göre, olum cezasını
elestirebildigi için victor Hugo inanılmaz bi devrimci.
1937 de yazılmasına rağmen dili anlaşılır, donemi betimlemesi, sahnelerin anlatımı, kurgusunun sağlamlığı, mutlaka okunmalı dedirtiyor.
Mutlak hiçliğin kucağına atılıyordu, cümlesi gibi bir çok vurucu söz oyunlarının geçtiği bir başyapıt.
Kuyucaklı YusufSabahattin Ali · Yapı Kredi Yayınları · 2025210,8bin okunma
Okurken düşündürüp, sorgulatıyor. Mutluluğu, mutsuzluğu, hayalleri....
Uzaklara dalıp ben de boyle miyim dedirtiyor, yalnız ve sakin okunması gereken bir kitap.