Bir çiftçi, gözü gibi sevdiği tarlasının kuraklıktan yarılıp çatladığını görünce nasıl yalvarır,bir tunç sini gibi kaskatı duran göklerden nasıl yağmur dilenirse ben de Tanrı’dan öylece gözyaşı dileniyorum.
Bir gün hâlime acıdı, kendimi yiyip bitireceğimi anladı, benden uzaklaşmayı denedi, acılarımın azalacağını sandı tam tersi oldu. İçimdeki acı dağı büyüdü de büyüdü. Patlayacak duruma geldim,gene acıdı gene bana döndü. Gidiş ve gelişler benim acımı azaltmadı, arttırdı...