ceren
@floatingtothemoon
•les idées sont des succédanés des chagrins•
daha iyi bir gelecek için yandaş firmaları boykot et
Antropolog
Ankara Üniversitesi
10 Aralık
137 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Kitabın içinde her sınıftan insanın ölümüne dair öyküler bulunuyor. Ölen için hikaye bitse de kalanlar için hayat devam ediyor. Geçim sıkıntısı, açlık, bazen miras olarak kalacak olan para; ölümün acısını kolayca unutturuyor.
Emile Zola, insanı olduğu gibi, tüm iyilik ve kötülükleriyle, ihtirasları ve zayıflıklarıyla gerçekçi biçimde yansıtıyor.
Reklam
Kitabın sonuna yaklaşana kadar ne okuduğumu sorguladığım ancak son bölümlerde gözlerimin dolmasına engel olamadığım bir öyküydü. Yazarın tarzı bana uymasa da bitirdiğimde bende iz bıraktığını hissettim.
Hayatta ne istediğimize karar vermeye çalışırken hissettiklerimiz ve tüm isteklerimize rağmen kendimizi değiştirmemekteki ısrarımız… Bastian Balthasar Bux, en dipte umutları tükenmişken kendi hayatının anlamını buldu. Umarım bir gün ben de bulabilirim. Ama bulmak için önce kendini, olduğunu sandığın kişiyi, kaybetmek gerek.
Çocukluktan ergenliğe geçiş dönemini, ergenlik buhranlarını, kimlik karmaşasını ve varoluş sancılarını mükemmel anlayan ve anlatan bir yazar olarak Osamu Dazai; yazım yeteneğiyle bende her zaman hayranlık uyandırmıştır, belki kendisi de bu dönemin buhranlarından hiçbir zaman çıkamadığından.
Genç bir kızın gözünden toplum ikiyüzlülüğü, insanların çirkinliklerinin dayanılmazlığı (ben bunun metafor olduğunu düşünüyorum ancak öyle değilse bile, evet insanlar gerçekten katlanılmayacak biçimde çirkinler) ve kalabalıkların yarattığı bulantı hissi harika biçimde aktarılmış. Diğer yandan baş kahraman Öğrenci Kız’ın insanlardan uzaklaşıp doğayla yakınlaştığı anlarda yaşadığı sakinlik anlarının, kendi gibi davranıp sonrasında şaşırmalarının yazarın hisleri ve deneyimleri olduğunu düşünüyorum. Alt metinde açıkça görülen ‘toplumda kadının yeri ve kadından beklenenler’ eleştirisinin yanında içselleştirilmiş bir kadın düşmanlığı da hissettim.
İntihar denemeleri sırasında sürekli bir kadının da kendisine katılması ve kadınların ölüp Dazai’nin hayatta kalması şüpheli gelmekle birlikte, fazla yaşamadığı için sevindiğim ama çok değerli eserler bırakan bir yazar ve bu eseri de döneminin oldukça ötesinde. Eserinde kadınların maruz kaldığı toplumsal baskıya getirdiği eleştiri, döneminin en beklenmedik çıkışı olabilir. Bunu yaparken yine kadınları suçlamayı ihmal etmemiş olsa da en azından artık hayatta değil.
Bir çırpıda biten akıcı ve sıra dışı öyküler her zaman ilgimi çekmiştir. Mihail Bulgakov, bu bakımdan eserlerini okumayı sevdiğim bir yazar. Eserlerinde dönemin sosyo kültürel, siyasi ve ekonomik özelliklerinden sıkça bahsetmesi beni ayrıca mutlu ediyor.
Herkesin kendine bambaşka paylar çıkardığı, bir şey anlatmıyormuş gibi görünüp çok şey söyleyen kitapları okumayı seviyorum. Bazı insanların bu metinden hiçbir şey anlamayacak olmasını seviyorum. Benim anladığım şeylerin başka birine saçma gelecek olmasını ve kimilerinin bu kitabı beğenmeyecek olmasını seviyorum. Ben de bir başkası kadar beğenmedim, başkasının anladığını anlamadım ve bundan çok keyif aldım.
Reklam