Bazen zorlu dönemlerden geçiyorum ve okumaya ara veriyorum. Ama bu okumak düşüncesinin kafamın içinde dönüp durmadığı anlamına gelmiyor. Her ara verişimde beynimin bir köşesi sürekli gıdıklanıyor; oku, oku, oku… Bu zamana kadar kitap okumaktan daha sakinleştirici, ruh halime ve karmaşıklığıma iyi gelen bir şey keşfetmedim. Aramadığımdan değil, bulamadığımdan. Bu sebeple ne kadar büyük bir ara vermiş olursam olayım bu durumun biteceğini biliyorum.
Bir aranın daha sonuna geldiğimi hissediyorum.