Prensip olarak yalnızca hatalarımızı sorgularız, başarılarımızı değil. Bir şey yolunda gidiyorsa, bunu bize verilmiş bir hak olarak sorgusuz sualsiz kabul ederiz. Para kaybettiğimizde ya da sevdiklerimiz tarafından terk edildiğimizde üzülsek de neden bizimle kalmaya devam ettiklerini ya da bir sınavı nasıl geçmiş olabileceğimizi nadiren merak ederiz. Ama ben, hak etmediğimiz başarılarla kıyaslandığında, hatalarımızdan öğrenebileceğimiz daha çok şey
olduğuna inanıyorum. Sorgulanmadıkları sürece bunlar bizi bir memnuniyet haline doğru iter ve onları tekrarlarız.