Üç yıldır ölüyorsun Hatice
Yataktan kalkıyorum, ölüyorsun
Odadan odaya geçiyorum, ölüyorsun
Su içiyorum, boğazımda mezar gecesi bir taş
Bademaltı'ndayız, ayaklarını sevdiğin günler
Ölüler de soluk almak ister
Limon çiçeklerinden bir yaşama ayini
"Yaptım mamur ettim geri devirdi" diyor bir ses* (*Sefil Selimi)
Gözbebeklerinden topuklarına çekiliyor dünya
Eteklerinden düşüyorum, düşüyorum.
İşten geliyorsun, kış, soluğun saçaksız kuşlar
İki omzunda bitmiş gün
Ellerinden tutuyorum
Birden ölüyorsun.
"Bugün çok güzelsin" diyor Ayşegül Hemşire
İçinde bir nazlı göl usulca yapraklanıyor
Tam kendini seveceksin
Ölüyorsun.
Çıralı'ya gidelim haydi, nar çiçekleriyle
Yaseminlerle silelim ilaç kokularını
Kalkacaksın, ölüm ayaklarında bir isteksizlik.
Bizim o elleri gökyüzü doktorlarımız
"Hatice abla" diyorlar, hepsi birer Lokman iyiliği