Yemek yemezsek ölürüz düşüncesi benim kulağıma bir tehdit gibi gelmezdi. Yine de bu Bahtılı inanç (şimdi bile onu bu şekilde düşünmeden edemiyorum) bana hep tuhaf bir korku verirdi.
Harfleri tanıyor, üstün esre de belli, niçin okuyamı- yor? Haylazlığından! Tokadı yiyince okur! Şimdi tokadı yer ama sonra bana dua eder. Çocuğunu dövmeyen dizini döver. Ölürse yer beğensin, kalırsa el beğensin... Bu sözlerle kendini hazırlayıp, kurup, kızdırıp, kudurtup çocuğunu dövüyor, vurdukça da içinde acı bir sevinç duyuyordu.