Bu dünyada sevmemek kabil değildir. Fakat halk, ne türlü sevmek lazım geldiğini, bilhassa usulünü bilmiyor. İşte tiyatronun başlıca vazifesi, insanlara, kadınlara, hayata nasıl aşık olmak icap ettiğini halka öğretmektir.
Aşkın kapısı olmazmış
Boyunun ölçüsü de
Mutluluğunu tutsak edemezmiş hiç kimse
Saçları Samanyolu gibi ihtişamlı durur muş yıldızlar geçidinde.
Misketleriyle uyuyan oğlan çocuklarının rüyalarına gelirmiş bilirim
Ama özlemleri öyle mi
Rüzgâra yenik gözyaşımla süslenir
Yerçekimini dalgaya alır
Bilirim
Çatır dayan bir mevsim olur bazen
Toprak kokusunu yağmur bastırır
Rüzgâr kandırır
Ertesi gün bir bakmışım
Ciğerlerin kanar durur
Bilirim
Özlemleri tuhaftır ama
Aşkın kapısı olmaz
Boynunun ölçüsü de
Yahu ben mi aptalım
Salaklığıma tonlarca gidişler yüklediler de
Yine de aradım
Bulutların izinde
Toprağın küfünde
Ağaçların pasında..
Aptallığım kadar aşkı aradım.