Fatma Nur Çelik
@fnclk
9 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Çantayla başlangıç ve köpekle bitiş1000Kitap
O kadar uzun bir okuma serüveniydi ki nereden başlayacağımı bilemedim . Kemal'in aşk diye adlandırdığı takıntısı, Füsun'un nişanlı bir adamla bir ilişkiyi göze alması, istediği hayat uğrunda engelleri göremeyecek kadar çaresiz kalışı, Sibel'in her şeyden habersiz başladığı ilişkide nişana kadar mutlu olduğunu zannedip sonrasında gerçekleri öğrenmesi üstelik Kemal'i hastalığıyla kabul edip onu iyileştirmeye çalışacak kadar gözüne perde inmiş olması... Yine de Sibel adına bir noktada sevinebiliyorum : Gerçekleri algılaması uzun sürmediği ve Kemalle olmayacağını anlayıp onu bırakıp gittiği,kendi hayatına bakmayı tercih ettiği için. Nitekim Füsun için bu fark edilişler çok geç oldu. Her şeyin ayırdındaydı ama kendini kaybetmişti bu sefer de. Ölmek istemedi , ondan çalınan hayatı istedi sadece ama yaşamak için de çabalamadı.
Kemal , Füsun'dan çok yokluğuna değer veriyordu. Yokluğundayken çektiği o acı, hep onu bulma arayışı, eşyalarla teselli oluşunu kendisi için yaşam motivasyonu yapmıştı. Füsun evli olmasına rağmen kendi mesleki vazifesi gibi düzenli olarak o eve gitti, bu süreçte her adımının motivasyonu da Füsun'un kocasıyla mutlu bir aşk hayatının , cinsel hayatının olmadığı ve nihayetinde onunla kavuşacağıydı. Ona göre tam kavuştuk dediği noktada da artık Füsun'un "idrâk" faktörü devreye girdi.
Romanı okurken güzel bir aşk hikayesi değil de rahatsız edici bir takıntıyı, yarım kalınmış hayalleri, tarihin tekerrür edişini okudum. Olayın olmayışı ve aynı cümlelerle,tekrarla karşılaşmak da beni yordu açıkçası. Bazı nesnelere yüklenen anlamlar ve parallelikler biraz hoşuma gitti, onun analizini yapmak zevkliydi. Kalın bir eser olduğu için yeterince uzun bir okumaydı benim için bitirdiğimde her anlamda yorulduğumu hissettim
SPOİLEEERR!!!
Birbirinden farklı 3 hikâyeden oluşan bir polisiye kitabı. Gayet akıcı ilerledi, anlaşılır ve açıktı. Olaylar da aslında güzel işlenmişti. Verdiği toplumsal mesajlar , toplumun zayıf noktalarına değinmesi de yerindeydi. 3 hikâyeyi tek tek inceleyecek olursam birinci hikâyenin konusu daha ilginçti. Başrolün partnerlerinde "roman karakterleri araması" normalin dışında bir konuydu. Şüphelenilen isim listesi de gayet kabarıktı. Nitekim ilerledikçe katil şüphelendigim kişiydi ama yine de cinayetinin zemini bence biraz boş kalmıştı. İkinci hikâyeyi okurken gerçekten çok üzüldüm çünkü tam olarak hayatımızın içinden ve günlük hayatta haberlerin manşetlerinde hep yer alan bir konuya sahipti. Kan davası, zorla evlendirilmek istenen genç bir kız, kızın gizli ilişkisi, aldatma, kuvvetsiz aile bağları, fitne, serseri bir mahalle ortamı... Mekân ve olaylar da birbirleriyle çok uyumluydu. Katilin işlemiş olduğu cinayeti, başkasına yıkma çabası da ironikti ama tam da o anda patlak veriyordu aslında. Dolabın anahtarının sahiplerini düşününce ilk akla gelen şüpheli benim için o idi . Sonrasında bir bir gerçekler ortaya çıktı zaten. Maalesef tam bir Anadolu trajedisiydi. Üçüncü hikâyeye geldiğimizde sonunu böyle beklemiyordum ama çıkamadıkları işin içinden bir tesadüfle çıkılması güzeldi. Sadece açık uçlu sorularım çok vardı bu hikâyede. Bazılarını hâlâ anlamış değilim. Bir de bu hikâyede özellikle teşkilat içindeki sorunlara değinmesi, mesleğin kendi iç yüzünü de yansıtmaya çalışması, bir önceki hikâyede de ırkçılık konusuna değinmiş olması hoşuma gitti, cinayetlerden bağımsız kitabın vermiş olduğu mesajlardı.
Reklam