"Bu yüzden ekmeğinizi mutlulukla yiyin ve şarabınızı neşeli bir yürekle için, sevgili karınızla fani hayatınızın bütün günlerini mutlu yaşayın. Çünkü bu, hayattan ve yeryüzündeki yapıp ettiklerinizden payınıza düşendir. Eliniz yapmak için hangi işi bulursa, onu var gücünüzle yapın, çünkü gidecek olduğunuz mezarda ne bir iş, ne bir araç , ne bilgi ne de bilgelik vardır."
Evet, hastayım. Ancak siz de biliyorsunuz ki, onlarca, hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşıyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onları sağlıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz. Neden ben ve bu zavallı insanlar, dışarıda dolaşanların yerine burada günah keçisi gibi oturmak zorunda? Neden burada oturan siz değilsiniz de biziz. Mantık bunun neresinde?