sadece sonsuz bir karanlık, yegane ve kaçınılmaz karanlık...
Ben, yaşamı sürekli alaya aldım. Dünya, tüm insanlar, gözümde bir oyuncak, bir rezillik, boş ve anlamsız bir şeydir. Uyumak, bir daha uyanmamak istiyorum, rüya görmek de istemiyorum..
"motus animi continuus"
Kendi kaderimi kendim yarattım. Şimdi artık elinden kaçamam, kendimden kaçamam..
Herkes ölümden korktuğu halde, ben yaşadığım için kendimden utanıyorum....
Hiç kimse anlayamaz. Hiç kimse anlamayacak. Her taraftan çıkmaza düşen kimseye; "al başını git ve geber" derler.
Venedik'te ölüm, birinci yolun eseridir..
Güzelliğe, sırf hayranlık için kendini verme vardır. Bir de Renaissance'ta olduğu gibi güzellik için her türlü ahlak prensiplerini çiğneme vardır..
