Ayfer Tunç kalemini Suzan Defter ve Aziz Bey Hadisesi okuduktan sonra çok sevmiştim. Hafif karamsar ama etkileyici bir anlatım dili var. Kuru Kız kitabında da bu karamsarlık ve dram bolca var. Kuru Kız, anne babasını kaybeden, erkek kardeşi ile birlikte sefalet içinde yaşayan, komşuların onu akılca biraz durgun olarak gördükleri biridir. Aslında içten içe akıllı olup o yönünü komşulara ya da erkek kardeşine göstermek istemez. Onların onu öyle bilmeleri daha çok işine gelir. Boyu normalden fazlaca uzun, zayıf ve evlenmediği için evde kalmış kız kurusu olarak arkasından konuşulur. Kuru Kız adı ona buradan gelir. Ben kitabı fazla dram dolu buldum. Sanırım okuduğum kitaplarda daha çok olumlu unsurlar aradığım için olabilir ya da gerçekçiliği bana fazlaca üzücü gelmiştir. Kuru Kız'ın içten içe insanlara olan aşağılayıcı bakış açısı olduğunu farkettim ve kimseyle muhattap olmamak için onları anlamıyormuş gibi davranması, yanıtsız bırakması pek hoşuma gitmedi. Etrafında çok kötü insanlar vardı evet ve kendini geliştirmenin yollarını aradı. Yaşadıkları kolay şeyler olmasa da böyle davranmayı kendi seçmiş olması beni rahatsız etti. Önerip önermeyeceğim konusunda kararsızım. Ayfer Tunç okumak isterseniz daha güzel kitapları da var diye düşünüyorum. Keyifli okumalar dilerim.