"Bir ay kadar buna benzer yığınla şey yaptım; kılıktan kılığa girdim, hastalarımı dinledim, kitaplar okudum, evdeki halımın ortasında takla attım, duşta konser verdim,kendime masal anlatıp saçımı okşadım. Her diliminden zehir ve ölüm akıtan hayata böyle katlanabiliyorum ancak."
"Hiçbir şey yapmadan oturan insanların aslında devasa yükler taşıdığından şüphelenirdim. Zor olan zihninde dönen binlerce fikre rağmen hiçliği koruyabilmekti çünkü. Herkes bağırırken onların seslerini dahi bastıracak kadar susmak gibi."
"Yaşayamadığım her şeyi evcilleştirmeliydim. Aramanın bulmaktan kutsal olduğunu bilenler dünyanın hazinelerine değil, sırlarına meylederler. Ben de öyle yapmak niyetindeydim.."
" Çocuklar büyüyor, okuyor. Okulunu bitiriyor. Vakti gelenleri everiyoruz. Siz bildiğiniz engeli koyun önümüze; biz bu dünyayı işte böyle seve seve yaşarız. Ah birazcık şair olsam, birazcık şiir yazmak gelse elimden, bu duygularımı seslendirebilsem!
"Bilmiyorum, dedi. Yeni bir hayat lazım.Belki bundan sana ben daha evvel bahsettim. Fakat sıçrayabilmek, ufuk değiştirmek için dahi bir yere basmak lazım. Bir hüviyet lazım. Bu hüviyeti her millet mazisinden alıyor."