Baştan sona çokça sıkıcı bir kitap gibi geliyor. Sonlara yaklaştıkça Gayane Suite No.3:IV. Gayane’s Adagio eşliğinde okumaya başladım. Spoiler
Werther’in intiharının kokusunu almaya başladığımda müzikle beraber muazzam bir his yakaladım. Olayları küçük resimler halinde bir minik kağıda resmettim. Gerçekten muazzamdı. Roman okumak değişik şeyler hissedebilmek açısından bu yüzden iyi. Kitabın başında bu ne bu mu acıymış diyip Werther’in geri zekalı olduğuna kanaat getiriyordum, hâlâ aynı şeyleri düşünmeme rağmen kitapta tanımlayamadığım bir etkileyicilik vardı. Sanırım sonlarına doğru dinlemeye başladığım müzik ve Werther’in Ossian’dan çevirdiği şarkıyı Lotte’ye okuması her şeyi
anlamlı kıldı.
Haydi, siz sonbaharın rüzgarları! Haydi, karanlık ovaya doğru esin! Ormandaki nehirler coşun! İnleyin, gürleyin meşe ağaçlarının tepeleri! Parçalanmış bulutların arasında gezin, ey ay, ara ara solgun yüzünü göster!
“Bu reçeli yemek için aldım. Kapağını açıncaya kadar da vazgeçmeyeceğim.
Yeni aldığınız reçelin kapağı açılmıyorsa ne yaparsınız? Bildiğiniz tüm yöntemleri denedikten sonra bile açılmıyorsa? Yetişkinler genellikle pek umursamaz ve kavanozu çöpe atar. Oysa çocuklar öyle mi ya?
Bir çocuğun kararlılığı, koca bir semti çalkalandırıyor. Sorunu çözmenin yollarını arayan Celal’in bu çabası, yetişkinlerin aklını karıştırıyor.
Çocuklar ile yetişkinler arasındaki farklar, çocukların cesareti ve azmi, yetişkinlerin bakış açılarındaki sapmalar anlatılıyor.”
Pozitif ateistlere ve ahlakın gerçekten var olmadığını kabul etmeyenlere bile sert gelebilecek bir yapıt. Sade her görüşünü doğanın üzerine atmasına rağmen cinselliği ve şiddeti bu derece açıkça işlemesini sevdim. Ayrıca Sade gibi koprofililerin de ne kadar orospu çocuğu olabileceğini anladım.
Sade iyi veya kötüyü belirlemediğini fakat erdem ve kötülüğü içimize doğanın koyduğunu da söylüyor. Doğanın yasalarına uyarak hareket etmeliysek ve iyi veya kötü belirlenmemişse, merhameti de içimize doğa koyduysa hangi akılla merhametin kötü bir rehber olduğunu söyleyebilir? Merhametle hareket etmemiz gerektiğini söylemiyorum. Sade’ın kendisiyle çeliştiğinden bahsediyorum.
Kitabı okuduğum süre boyunca pizza yemekten midem ve bağırsaklarım deşilmişti. Kinyas ve Kayra sert ama duyguları olan karakterler. Çizimler ayrı kitap ayrı mükemmel.
Kinyas ve KayraHakan Günday · Doğan Kitap · 201835,3bin okunma
Kitapta yer alan shoplanmış görsellere not verecek olsaydım 11/10 verebilirdim ama kitabın kendisine veriyorum. Seri ilerledikçe hafif bazı tutarsızlıklar gözüküyor ama kurgu kaliteli.