Geçmişin izleri hâlâ üzerimdeydi. O izlersen kurtulamayacağımın farkındaydım. Ama geriye dönüp baktığımda... Keşke olmasaydı değil, o izler iyi ki üzerime kazınmış diyordum.
Huzurla aramız, uzun zamandır epey kötüydü. Ta ki bugüne kadar...
Güneş uzun zamandır bu kadar güzel doğmamış, kuşlar bu kadar güzel ötüşmemiş, rüzgar bu kadar güzel esmemişti.
Bugün akrep bile yelkovanı kovalamak yerine ellerinden tutmuş dans ediyordu.
Huzur yanağımı okşayarak, yeni güne gözlerimi aralamamı sağlarken pencereden sızan güneş saçlarımı tarıyordu adeta.
Zaman hiç olmadığı kadar hızlı akıp gitmişti.
Saatler peşi sıra dizilirken hava çoktan kararmaya yüz tutmuştu.
Zamanın nasıl geçtiğini anlayamamıştık bile.