zey,,
@fouroclock
Geçmişin izleri hâlâ üzerimdeydi. O izlersen kurtulamayacağımın farkındaydım. Ama geriye dönüp baktığımda... Keşke olmasaydı değil, o izler iyi ki üzerime kazınmış diyordum.
Kimse hiçbir yeri geri dönmek üzere terk etmez.*
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kimse yok. Benden giden kimse olmadı. Çünkü bana gelen kimse olmadı. Ben de kimseden gitmedim. Çünkü ben de kimseye gitmedim. Yani sevgili Cem Adrian, haklısın, ben onu çok sevdim.
Sanki gözlerimin içinde cam kırıkları varmış gibi göz kapaklarım her kapanıp açıldığında aynı acıyı tekrar tekrar yaşıyordum. Uykusuzluktan ve ağlamamak için kendimi sıkmaktan bu hale getirdiğim bedenimin her an farklı bir yerinde ağrılar ortaya çıkmaya başlıyordu.
Kaybeden olmak istemiyordum artık.
Kaybetmeyi göze alamazdım.
Elimde kalan tek şey yalnızlıkken, neyi kaybetmekten korktuğumu bilmiyordum.