Faruk Tufan Tutar
@freeliver
İnsanların durup düşünmediği yerlerde durmaz ama düşünür Anı yaşa der ama bugünü hiç yaşamaz Az çoktur der ama alışveriş yapmaya bayılır Sevginin değeri emekle ölçülür der ama doğum günlerinde pahalı hediyeler alır
Şu anda okuduğu kitaplar
Tarihte ilk kez, haz ihtiyacını giderebilme imkânları belirli bir azınlığın imtiyazı olmaktan çıkıp, endüstrileşmiş ülke nüfuslarının en az yarısınca kullanılabilinir duruma gelmiştir. Ama yaşanan bu deney, soruyu olumsuz biçimde cevaplamıştır: "Tüm isteklerin tatmini, insanı mutlu etmeye yetmemektedir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Artık birçok insan, endüstri çağının verdiği sözleri ve büyük vaadleri yerine getiremeyeceğini anlamış durumda. Çünkü biliyorlar ki, mutluluk ve en büyük hazzı tatmak, tüm arzuların yerine getirilmesinin bir toplamından ibaret değildir. Yaşamımızın efendisi olmak düşleri, hepimizin bürokrasi makinasının birer çarkı olmamız karşısında, suya düşmüştür. Duygu, düşünce ve tutkulanmız, kitle iletişim araçlarına egemen olan endüstri ve devlet güçleri tarafından yönlendirilmektedir.
Toplumumuzu idari bürokratlar ve profesyonel politikacılar yönetmektedir; insanlar kitle telkiniyle yönlendiriliyor; amaçları, kendi içindeki amaçları daha çok üretmek ve daha çok tüketmektir. Tüm aktiviteler ekonomik hedeflere bağlıdır, araçlar amaç durumuna getirilmiştir. İnsan bir otomattır: İyi beslenen, iyi giyinen ama insana mahsus niteliğine ve işlevine hiçbir ilgi duymayan bir otomat.
Sevgide olduğu kadar maddi şeylerde de görülen "sen bana ne kadar veriyorsan ben de sana o kadar veririm" tutumu kapitalist toplumda yaygın olan ahlâk ilkesidir. Dürüstlük ahlâkının gelişmesinin kapitalist topluma önemli ahlâki bağış olduğu bile söylenebilir.