Dalgın Nil
@freewithlove
Reklam
Ortada, hayatı boyunca dünyevi şeyleri toplayıp durmuş, düzeni korumuş zavallı bir vatandaş var ve birdenbire dağılıveriyor; hiç kimse durumunu anlayıp ona yardım etmiyor. Uzun bir yaşamdan sonra gençliğine dönmek gibi bir şey bu. İnsan birdenbire kendini tanıyamaz oluyor. Beden kendini yabancı ve korkmuş hissediyor. Alışkın olduğun o halin ve sahip olduklarının birden itici gelmeye başlıyor ama öyle zırt diye başka biri de olamıyorsun çoktan iş işten geçmiş sandığından da fazla...
Eğer yıldızlar insan olsa, gökyüzü onlara dar gelir, sığmazlardı.
Bir adımda çayı geçer, "hop!" ormana dalardım. Çünkü geceleri ormandaki ağaçlar da çok korkarlar. Kimi kimseleri yoktur. Çıplaktırlar. Soğuktan tiril tiril titrerler, sığınacakları bir yer de yoktur. Ormanda gezer, korkmasınlar diye her birini okşardım.