Tanrım, ben varoluşun diğer tarafındaydım; kendi hiçliğimde sonsuz huzurun tadını çıkarıyordum, hayat denen garip gösteriye katılmak için bulunduğum yerden zorla sürüldüm.
"Ben onlar için hiçbir şey değilim... Hiçbir şey değildim... Senelerden beri aynı evde beraber yaşadık... Bu adam kimdir diye merak etmediler... Şimdi çekilip gideceğimden korkuyorlar..."
"Aman Raif bey." dedim. "Bunlar ne biçim laflar... Gerçi biraz fazla telaş ediyor, ama bunu tefsir etmek doğru değil... Karınız ve kızınız!"
"Evet, karım ve kızım... Ama işte o kadar..."
Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir kuyuya inecek bir kahraman bulmak, muhakkak ki, dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır.
Mektubunda beni hayrete düşüren bir cümle vardı: "Keşke her şeyden kaçabilseydim. Her şeyin sebebi benim ve herkese sadece acı veriyorum. Bu felaketleri kendime ve diğerlerine getiren yalnızca bendim."