Tanrım, ben varoluşun diğer tarafındaydım; kendi hiçliğimde sonsuz huzurun tadını çıkarıyordum, hayat denen garip gösteriye katılmak için bulunduğum yerden zorla sürüldüm.
Büyüdüğüm zaman kendi kendime şunları söylemişti; "Ben tutkulu, sonradan utanç duyacağım aptalca şeyler yapmaya meyilli bir adamım. Çoğu zaman beklemenin daha iyi olacağı zamanlarda bir anda söyler ve yaparım. Bana öyle geliyor ki, birçok insanda bunu yapıyor. Eğer öyleyse, ne yapmalı? Kendimi tehlikeli ya da herhangi bir konuda yeteneksiz olarak mı görmeliyim? Hiç sanmıyorum."
Tanrım, ben varoluşun diğer tarafındaydım; kendi hiçliğimde sonsuz huzurun tadını çıkarıyordum, hayat denen garip gösteriye katılmak için bulunduğum yerden zorla sürüldüm.
Bir zamanlar birbirlerinden ayrılmak, birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmiş olmasalar, belki de birbirleri için ne kadar kıymetli olduklarını hala bilmeyeceklerdi. Hayatları o kadar birbirinin içinde kaybolmuş, birleşmişti.