“Biz ıssızlar birbirimize doğru yürüyor, birbirimizin yanından geçiyorduk; başkaları arkamdan gelip beni geçiyordu; bazen birkaç adım boyunca yan yana yürüyorduk. Kısa bir süre içinde sanki ortak bir eylemde bulunuyormuşuz gibi gelmeye başladı: Kollarına girmeyi ve beraberce yürümeyi çok isterdim diye düşündüm. Birlik olmanın ancak bombalamalar sırasında ve insanların meydanlarda asıldığı zamanlarda gerçekleştiğini düşündüm üzüntüyle. Normal koşullar altında yabancılar başkalarının yabancılığından kaçınmalıydı.”